கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான ஜெபப் பங்காளரே,
சமாதானத்தைக் கூறி; நற்காரியங்களைச் சுவிசேஷமாய் அறிவித்து; இரட்சிப்பைப் பிரசித்தப்படுத்தி: உன் தேவன் ராஜரிகம் பண்ணுகிறாரென்று சீயோனுக்குச் சொல்லுகிற சுவிசேஷகனுடைய பாதங்கள் மலைகளின்மேல் எவ்வளவு அழகாயிருக்கின்றன (ஏசா. 52:7) என்று சுவிசேஷகர்களை வர்ணிக்கிறவரும்; சீயோன் குமாரத்தியே; மிகவும் களிகூரு; எருசலேம் குமாரத்தியே, கெம்பீரி; இதோ, உன் ராஜா உன்னிடத்தில் வருகிறார்; அவர் நீதியுள்ளவரும் இரட்சிக்கிறவரும் தாழ்மையுள்ளவரும், கழுதையின்மேலும் கழுதைக்குட்டியாகிய மறியின்மேலும் ஏறி வருகிறவருமாயிருக்கிறார் (சக. 9:9) என்று இரட்சகராகவும் ராஜாவாகவும் கிறிஸ்துவை அறிமுகப்படுத்துகிறவருமாகிய ஆண்டவரின் நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள்.
'ஒரு ஸ்தலத்தை உங்களுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்போகிறேன்.நான் போய் உங்களுக்காக ஸ்தலத்தை ஆயத்தம்பண்ணினபின்பு, நான் இருக்கிற இடத்திலே நீங்களும் இருக்கும்படி, நான் மறுபடியும் வந்து உங்களை என்னிடத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளுவேன்" (யோவான் 14:2,3) என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. ஆம்; அவர் மீண்டும் வர இருக்கின்றார்; அப்படியென்றால், அவரைச் சந்திக்க எத்தனையாய் நாம் நம்மை ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டிருக்கின்றோம்?
எபிரெய கலாச்சாரத்தின்படி, அவர்கள் திருமணம் செய்யும்போது; முதலில் மணமகளைப் பார்த்து நிச்சயித்துவிட்டு; திரும்பி வந்து, அவர்கள் இருவரும் வாழ்வதற்கு ஏதுவான வாசஸ்தலங்களை ஆயத்தப்படுத்திய பின் மணமகளை அழைத்துவருவது அவர்களது வழக்கமாயிருந்தது. தன்னை பெண் பார்த்துவிட்டுச் சென்ற நாள் முதல், தனக்கு நிச்சயமான கணவர் மீண்டும் வரும்வரை, 'அவர் என்று வருவாரோ" என்ற எதிர்பார்ப்புடன் நியமிக்கப்பட்ட பெண் ஒவ்வொரு நாளும் அவருக்காகக் காத்திருந்து ஆயத்தமாக இருக்கவேண்டும்.
பிரியமானவர்களே! நம்முடைய வாழ்க்கையும் இதற்கு ஒப்பானதுதானே! 'நம்முடைய குடியிருப்போ பரலோகத்திலிருக்கிறது, அங்கேயிருந்து கர்த்தராயிருக்கிற இயேசுகிறிஸ்து என்னும் இரட்சகர் வர எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம்" (பிலி. 3:20) என்ற பவுலின் வரிகள்; மணவாளனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கும் மணவாட்டிகளாகிய நமது எதிர்பார்ப்பினைத்தானே வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்த பூமியில் நாம் வாழ்ந்தாலும். அநேக போராட்டங்களை நாம் சந்தித்தாலும். ஒன்றை மாத்திரம் நாம் நினைவில் கொள்ளவேண்டியது அவசியம்; நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்குரியவர்கள் அல்ல. அவருடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றவே நாம் இங்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளோம். இந்த பிரபஞ்சத்தில் நாம் இருக்கும் நாட்களில்; வந்த நோக்கத்தினை ஒருபோதும் நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. நீங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷந்தரியாமல், தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக, உங்கள் மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாகுங்கள் (ரோமர் 12:2) என்று பவுல் எழுதுகின்றாரே!
முதலாவதாக வருகைக்காக எதிர்பார்ப்பு : இயேசு கிறிஸ்து மீண்டும் வருகிறார்; உலகத்தின் நிகழ்வுகள் அதனை எதிரொலித்து நம்மை எச்சரிக்கின்றன; என்றபோதிலும்; நம்முடைய ஆயத்தமும் எதிர்பார்ப்பும் எத்தகையதாயிருக்கின்றது? விடுதியில் தங்கிப் பயிலும் மாணவர்கள்; பெற்றோர்களைச் சந்திக்கும் நாளன்று மிகுந்த ஆவலுடன் பெற்றோருக்காகக் காத்திருப்பார்கள்; விடுதியின் வாசலை நோக்கியே அவர்களது கண்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும். நேரம் ஆக ஆக கலக்கமும் எதிர்பார்ப்பும்கூட அவர்களில் அதிகரிக்கத் தொடங்கும். அதே போலவே, நாமும் நமக்கு நியமித்த ஓட்டத்தை முடித்து, வரப்போகும் ராஜாவிற்காக எதிர்பார்ப்புடனும் ஆயத்தத்துடனும் காணப்படுவோம்.
இனிவரும் கோபாக்கினையினின்று நம்மை நீங்கலாக்கி இரட்சிக்கிறவருமாயிருக்கிற அவருடைய குமாரனாகிய இயேசு பரலோகத்திலிருந்து வருவதை நாம் எதிர்பார்த்து (1தெச. 1:10). அந்த மகிமையையையும் பிரசன்னத்தையும் மனதில் உணர்ந்தவர்களாக; நம்மை இடறலடையச் செய்யும் இந்த உலகச் சிற்றின்பங்களை வெறுத்து; ஒரே மனதுடையவர்களாயிருக்க வாஞ்சிப்போம். நாம் நம்பியிருக்கிற ஆனந்த பாக்கியத்துக்கும். மகா தேவனும் நமது இரட்சகருமாகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய மகிமையின் பிரசன்னமாகுதலுக்கும் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்க தேவன் நமக்கு உதவிசெய்வாராக! (தீத்து 2:13)
பொதுவாக; யாரேனும் நெருங்கிய விருந்தினர்களோ அல்லது நண்பர்களோ நமது வீட்டிற்கு வரப்போகிறார்கள் என்று தெரிந்துவிட்டால்' நாம்; மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவோம்; அவர்களின் வருகைக்காக மகிழ்ச்சியுடன் காத்திருப்போம். அவர்கள் வருவதற்கு முன்பதாகவே நமது வீட்டைச் சுத்தம் செய்து. அவர்களது வருகைக்காக ஆவலுடனும் ஆர்வத்துடனும் எதிர்பார்த்துக் காத்துக்கொண்டிருப்போம். அப்படியிருக்க. ராஜாதி ராஜாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகைக்காக நாம் எத்தனை ஆயத்தத்துடனும். ஆனந்தத்துடனும்; எதிர்பார்ப்புடனும் காத்திருக்கவேண்டும்.
ஓர் அழகிய நகரத்தில் ஒரு பெரிய அரண்மனை இருந்தது. நீதியும் அன்பும் நிறைந்த ஒரு ராஜா அதனை ஆட்சிசெய்தான். ஒருமுறை. தனது மக்கள் எப்படி வாழ்கிறார்கள் என்பதை நேரில் சென்று பார்க்க விரும்பிய ராஜா; நகரத்தின் மக்களுக்கு அச்செய்தியினை அறிவித்தான். நகர மக்கள் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர்; ராஜாவை வரவேற்க ஆயத்தமாகத் தொடங்கினர். வழிகளில் விளக்குகளையும், சாலைகளைச் சுத்தம் செய்தும். வீடுகளை அலங்கரித்தும்; குழந்தைகள் மலர் மாலைகளைச் செய்தும் ராஜாவின் வருகைக்காகக் காத்திருந்தனர். ஆனால். அந்த நகரத்தில் இருந்த இளங்கோ என்ற மனிதனோ. உண்மையிலேயே ராஜா நமது நகரத்திற்கு வருவாரா? என்ற சந்தேகத்துடனும்; வராவிட்டால் என் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் ஆயத்தங்கள் அனைத்தும் வீணாகிவிடுமே என்ற எண்ணத்துடனும் ராஜாவின் வருகைக்காக ஆயத்தப்படாதவனாகக் காணப்பட்டான். அவனது வீடு விளக்குகளின்றி இருளடைந்து காணப்பட்டது. வீட்டின் சுவர்கள் பழுதடைந்திருந்தன. வீட்டினருகே குப்பைகள் தேங்கிக் கிடந்தன.
மறுநாளில்; ராஜா அந்த நகரத்திற்கு வருகை தந்தார்; ஜனங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அவரை வரவேற்று. 'ராஜா வாழ்க" என முழக்கங்களை எழுப்பினர். நகரத்தின் சாலை வழியே சென்று விளக்குகளுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட சுத்தமாயிருந்த வீடுகளைப் பார்த்து ராஜா மகிழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது. ஒரே ஒரு வீடு மட்டும் இருளில் மூழ்கியிருப்பதைக் கண்டு; 'இந்த வீடு யாருடையது?" என்று கேட்டபோது. அது இளங்கோவின் வீடு என்று பதிலளித்தனர் ஜனங்கள். ராஜாவின் வருகையில் இளங்கோவினால் பங்கெடுக்க முடியவில்லை. அன்று இரவு இளங்கோவின் மனம் உடைந்தது; ராஜா வருவார் என்பதை நான் நம்பியிருக்கவேண்டும். அவருக்காக எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்திருக்கவேண்டும் என்று அழுதான்.
பிரியமானவர்களே! அவர் வரும் நாளினை நாம் அறியோம். எனவே; எல்லா நாளும் அவரது வருகையை நாம் எதிர்நோக்கிக் காத்திருப்பது அவசியம் (மத். 24:42). உங்கள் ஆண்டவர் இன்ன நாழிகையிலே வருவாரென்று நீங்கள் அறியாதிருக்கிறபடியினால் விழித்திருங்கள். (மத். 24:42)
இரண்டாவதாக: விசுவாசத்தின் வெளிச்சம், சிறுவயதில் இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகையைக் குறித்ததான காரியங்களை நான் கேள்விப்படும்பொழுது; எனக்கும் மிகுந்த பயம் உண்டானது. அந்த பயம்; அவரது வருகையில் நான் எப்படியாகிலும் கூடச் செல்ல வேண்டும் என்பதுதான். ஆம். பிரியமானவர்களே! அவரது பிள்ளைகளும் ஜனங்களுமாகிய நாம்; அவர் வரப்போகும் நாளை நம்பிக்கையுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கவேண்டுமல்லவா! நாம் நம்பியிருக்கிற ஆனந்தபாக்கியத்துக்கும்; மகா தேவனும் நமது இரட்சகருமாகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய மகிமையின் பிரசன்னமாகுதலுக்கும் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்படி வேதம் நமக்குப் போதிக்கின்றதே. (தீத்து 2:13)
ஆசீர்வாதங்களாலும், உற்சாகமூட்டும் வார்த்தைகளாலும் நிறைந்த இக்காலத்துச் சபைகள். அவரது வருகைக்கு அழுத்தம் கொடுக்க மறந்தது ஆச்சரியமே. அவரது ராஜ்யமும், வருகையும் நாம் காணாதவைகளாயினும், விசுவாசத்தில் அவைகளுக்காக நாம் எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கவேண்டுமே. விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது (எபி. 11:1); நாம் காணாததை நம்பினோமாகில், அது வருகிறதற்குப் பொறுமையோடே காத்திருப்போம் (ரோமர் 8:25). பழைய ஏற்பாட்டுத் தீர்க்கதரிசிகள் தங்கள் தீர்க்கதரிசனங்களில்; மேசியாவின் முதலாம் வருகையையும். இரண்டாம் வருகையையும் பகிரங்கமாக ஜனங்களுக்கு அறிவித்தார்கள். என்றபோதிலும், அநேகர் அதை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. நோவாவின் காலத்தில், ஜலப்பிரளயத்தைக் குறித்தும் மற்றும் பேழையைக் குறித்தும் எவ்வித ஞானமும் இல்லாத நோவா; தேவனது வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அழிவினின்று தப்ப பேழையைச் செய்தானல்லவா; நாமும் இக்காலத்தின் நோவாக்களாகச் செயல்பட வேண்டியது எத்தனை அவசியம்.
மூன்றாவதாக: இரட்சிப்பின் ஆடை இது, ராஜாவின் வருகைக்கு ஆயத்தமாகுதலில் அடுத்த நிலை; விசுவாசத்தினால் ஆத்தும இரட்சிப்பை அடைதல். அவருடைய நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் அவரை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் எத்தனை பேர்களோ, அத்தனை பேர்களும் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும்படி, அவர்களுக்கு அதிகாரங்கொடுத்தார் (யோவான் 1:12) என்றும், ஏனெனில், உங்களில் கிறிஸ்துவுக்குள்ளாக ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் எத்தனைபேரோ, அத்தனைபேரும் கிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொண்டீர்களே (கலா. 3:27) என்கிறது வேதம்.
துர்இச்சைகளுக்கு இடமாக உடலைப் பேணாமலிருந்து, கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்ளுங்கள் (ரோமர் 13:14) என்று எழுதுகின்றார் பவுல். பொதுவாக, நாம் புத்தாடையினை அணிந்தால்; பிறந்தநாள் அல்லது வீட்டில் ஏதோ விஷேசம் என மக்கள் அறிந்துகொள்வார்கள். காரணம். புது ஆடை ஒரு சிறப்பினைக் குறிக்கிறதாயும் அத்துடன் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறதாயும் இருக்கிறது. அவ்வாறே, தேவனும் நமது உலகத்திற்கடுத்த பழைய ஆடைகளை நீக்கி, இரட்சிப்பு என்னும் புது வஸ்திரத்திரத்தினால் நம்மை உடுத்துவிக்கிறவராயிருக்கிறார். ஏசாயா தீர்க்கதரிசன புத்தகத்தில், கர்த்தருக்குள் பூரிப்பாய் மகிழுகிறேன்; என் தேவனுக்குள் என் ஆத்துமா களிகூர்ந்திருக்கிறது; மணவாளன் ஆபரணங்களினால் தன்னை அலங்கரித்துக்கொள்ளுகிறதற்கும், மணவாட்டி நகைகளினால் தன்னைச் சிங்காரித்துக்கொள்ளுகிறதற்கும் ஒப்பாக, அவர் இரட்சிப்பின் வஸ்திரங்களை எனக்கு உடுத்தி, நீதியின் சால்வையை எனக்குத் தரித்தார் (ஏசாயா 61:10) என்றும். சகரியாவின் புஸ்தகத்தில், அழுக்கு வஸ்திரம் தரித்தவனாய்த் தூதனுக்கு முன்பாக யோசுவா நின்றுகொண்டிருந்தபோது; தமக்கு முன்பாக நிற்கிறவர்களை நோக்கி: 'இவன்மேல் இருக்கிற அழுக்கு வஸ்திரங்களைக் களைந்துபோடுங்கள்" என்றும்; அவனை நோக்கி: பார், நான் உன் அக்கிரமத்தை உன்னிலிருந்து நீங்கச்செய்து, உனக்குச் சிறந்த வஸ்திரங்களைத் தரிப்பித்தேன் என்றும்; அவன் சிரசின்மேல் சுத்தமான பாகையை வைப்பார்களாக என்றும் சொன்னாரே. அப்பொழுது சுத்தமான பாகையை அவன் சிரசின்மேல் வைத்து, அவனுக்கு வஸ்திரங்களைத் தரிப்பித்தார்கள்; (சகரியா 3:4-5) என்று வாசிக்கின்றோம்.
ஆனால், இந்நாட்களில்; மணவாளனுக்காகக் காத்திருக்கும் நாமோ, நம்மை நாமே அலங்கரித்து ஆயத்தமுடன் காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம்; நம்மை அழைத்துச் செல்ல அவர் எக்கணத்திலும் வரலாம்; எனவே, இரட்சிப்பின் ஆடையுடன் ஆயத்தமாயிருப்போம்.
நான்காவதாக: பரிசுத்தமென்னும் சுத்தம்: ஆயத்தமாகுதலில் மிக முக்கியமானது பரிசுத்தம். அது தேவன் எந்த மனிதனிடமும் எதிர்பார்க்கும் ஒரு காரியம். ஏனெனில், அவர் பரிசுத்தராயிருக்கிறார். 'நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தராயிருங்கள்" (1பேதுரு 1:16) என்று வாசிக்கின்றோமல்லவா. எல்லா அசுசியும் நீங்க, நம்மைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு, பரிசுத்தமாகுதலைத் தேவபயத்தோடே பூரணப்படுத்தக்கடவோம் (2கொரி. 7:1) என்றும், ஆனபடியால்; நீங்கள் அவர்கள் நடுவிலிருந்து புறப்பட்டுப் பிரிந்துபோய்; அசுத்தமானதைத் தொடாதிருங்கள். அப்பொழுது, நான் உங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, உங்களுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், நீங்கள் எனக்குக் குமாரரும் குமாரத்திகளுமாயிருப்பீர்களென்று சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தர் சொல்லுகிறார் (2கொரி. 6:17,18) என்றும் பவுல் எழுதுகின்றாரே. பவுலின் இந்த வார்த்தைகள் பரிசுத்தத்தின் அவசியத்தினை எத்தனையாய் நமக்கு எடுத்துரைக்கின்றன.
பிரியமானவர்களே! நமது தேவன் பரிசுத்தத்தை விரும்புபவர். சமாதானத்தின் தேவன் தாமே உங்களை முற்றிலும் பரிசுத்தமாக்குவாராக. உங்கள் ஆவி ஆத்துமா சரீரம் முழுவதும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து வரும்போது குற்றமற்றதாயிருக்கும்படி காக்கப்படுவதாக (1தெச. 5:23).
ஐந்தாவதாக: நற்கிரிகையின் அலங்காரம்: ஆயத்தத்தின் ஒரு அடையாளம் இந்த நற்கிரியை (கனிகள்). நற்கிரியைகளைச் செய்கிறதற்கு நாம் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய செய்கையாயிருக்கிறோம்; அவைகளில் நாம் நடக்கும்படி அவர் முன்னதாக அவைகளை ஆயத்தம்பண்ணியிருக்கிறார் (எபே. 2:10).
பிரியமானவர்களே! நமது கிரியைகளினால் ஜனங்கள் தேவனை அறிந்துகொள்ளவும் மகிமைப்படுத்தவும் கூடும். இவ்விதமாய், மனுஷர் உங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தும்படி, உங்கள் வெளிச்சம் அவர்கள் முன்பாகப் பிரகாசிக்கக்கடவது (மத். 5:16) என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறினாரே! அப்படியிருக்க; இக்கடைசி நாட்களில், நற்கிரியைகளினாலும். கனிகளினாலும் கிறிஸ்துவை பிற ஜனங்களுக்கு நாம் வெளிப்படுத்துவது எத்தனை அவசியமானது. பிரியமானவர்களே! இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகைக்காக நாம் ஆயத்தமுடன் இருக்கிறோமா? என்பதை ஒவ்வொரு நாளும் நாம் ஆராய்ந்து பார்ப்போம். விசுவாசத்தினால், இரட்சிப்பினால்; பரிசுத்தத்தினால் மற்றும் நற்கிரியைகளினால் ஒவ்வொருநாளும் நம்மை ஆயத்தப்படுத்துவோம். ஆயத்தமாயிருந்தவர்கள் மாத்திரமே அவரோடே கூடக் கலியாண வீட்டிற்குள் பிரவேசித்தார்கள்; கதவும் அடைக்கப்பட்டது (மத். 25:10). ராஜாவின் வருகைக்காக நாம் ஆயத்தப்படவும். மற்றவர்களை ஆதாயப்படுத்தி ஆயத்தப்படுத்தவும் தேவன் நமக்கு உதவிசெய்வாராக!
மணவாளன் வருவார் நேரம் அறியோம்; விழித்திரு இதயமே
மறுநாள் உறுதி இல்லை; இன்று தான் ஆயத்தம் என எண்ணு தினமே
விசுவாசத் தீயை ஏற்று; இருளை அகற்று மனமே
பரலோகம் நம் வீடு; அதற்கே வாழ்கைகொடுத்திடு தினமே
இரட்சிப்பின் ஆடை அணிந்து; புது வாழ்வைத் தொடங்குவோம்
பரிசுத்தத்தின் வாசம் வீச; உலகக் களங்கம் துறந்திடுவோம்
நற்கிரியைகள் மலரட்டும்; நம் கிரியையில் கிறிஸ்து தெரிக
அன்பின் வெளிச்சம் ஒளிரட்டும்; இருளில் பலர் எழுக
இக்காலத்து நோவாவாய்; கப்பலைக் கட்டுவோம் உறுதியாக
ராஜா வருமுன் நம்பிக்கையால்; தன்னை தயார் செய்க
ராஜா வரும்போது மகிழ்ச்சி நம்மை நிரப்பட்டும்
அவரைச் சந்திக்க ஆயத்தமாய் நம் ஆவி பிரகாசிக்கட்டும்
அன்பரின் அறுவடைப் பணியில்
அன்பு சகோ. லெஸ்னின் செல்வா













