SEPTEMBER 2026

கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான ஜெபப் பங்காளரே, 

'நீங்கள் என்னைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை, நான் உங்களைத் தெரிந்துகொண்டேன்" (யோவான் 15:16) என்பவரும், கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற மனுஷன் எவனோ அவனுக்குத் தாம் தெரிந்துகொள்ளும் வழியைப் போதிப்பவரும் (சங். 25:12), உலகத்திற்கு வெளிச்சமாயிருக்க நம்மை அழைத்தவரும் (மத். 5:14), ஆராய்ந்து முடியாத பெரிய காரியங்களையும், எண்ணிமுடியாத அதிசயங்களையும் செய்கிறவருமாகிய (யோபு 9:10) ஆண்டவரின் நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள். 

இன்றைய நாட்களில், சமுதாயத்தின், தலைவர்களின் மற்றும் பெற்றோர்களின் எதிர்பார்ப்புகள் எப்படியிருக்கின்றன என்றும், தேசத்தில் தேவனைக் காண்பிக்கும் மனிதர்கள் தேவை என்பதை வலியுறுத்தியும், இன்றைய உலகம் முன்மாதிரிகளைத் தேடுகிறது என்பதனை முக்கியப்படுத்தியும் கடந்த இதழில் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டதோடு,  'ஒரு பெரிய பணிக்காகத் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட பாத்திரங்கள் நாம்" என்றும், 'தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட பாத்திரமாக தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட பணியில் நாம் அமர்த்தப்பட்டிருக்கிறோம்" என்றும், காலத்தைப் புரிந்தவர்களாக வருங்காலச் சந்ததியினருக்கு தேவனைக் காண்பிக்கும் பொறுப்பு நமது கரங்களிலேயே கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றும் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டேன். தொடர்ந்து, இந்த இதழில், தேவனுடைய, பெற்றோர்கள் மற்றும் பிள்ளைகளுடைய மற்றும் சமுதாயத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு  ஏற்றாற்போல் வாழாத ஆசிரியர்கள், என்ன தாக்கத்தை சரித்திரத்தில் உண்டாக்குவார்கள் என்பதை வேதத்தின் அடிப்படையில் உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகின்றேன். 

லேவியோடே (ஆசிரியர்களோடே) பண்ணின என் உடன்படிக்கை நிலைத்திருக்கும்படிக்கு இந்தக் கட்டளையை உங்களிடத்திற்கு அனுப்பினேன் என்கிறதை அப்பொழுது அறிந்துகொள்வீர்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். அவனோடே (ஆசிரியர்களோடே) பண்ணின என் உடன்படிக்கை ஜீவனும் சமாதானமுமாக இருந்தது; அவன் எனக்குப் பயப்படும் பயத்தோடே இருக்கவேண்டுமென்று, இவைகளை அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன்; அப்படியே அவன் என் நாமத்துக்குப் பயந்தும் இருந்தான். சத்தியவேதம் அவன் வாயில் இருந்தது; அவனுடைய உதடுகளில் அநியாயம் காணப்படவில்லை; அவன் என்னோடே சமாதானமும் யதார்த்தமுமாய்ச் சஞ்சரித்து, அநேகரை அக்கிரமத்தினின்று திருப்பினான். ஆசாரியனுடைய (ஆசிரியர்களுடைய) உதடுகள் அறிவைக் காக்கவேண்டும்; வேதத்தை அவன் வாயிலே தேடுவார்களே; அவன் சேனைகளுடைய கர்த்தரின் தூதன். 

நீங்களோ (ஆசிரியர்களோ) வழியைவிட்டு விலகி, அநேகரை வேதத்தைக்குறித்து இடறப்பண்ணினீர்கள்; லேவியின் (ஆசிரியரின்) உடன்படிக்கையைக் கெடுத்துப்போட்டீர்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். நீங்கள் என் வழிகளைக் கைக்கொள்ளாமல் வேதத்தைக்குறித்துப் பட்சபாதம் பண்ணினபடியினால் நானும் உங்களை எல்லா ஜனத்துக்கு முன்பாகவும் அற்பரும் நீசருமாக்கினேன் (மல். 2:4-9) என்று மல்கியா தீர்க்கதரிசியைக் கொண்டு உரைக்கின்றார் ஆண்டவர். 

இந்த வசனங்கள், வேதபாரகர்களையும் மற்றும் லேவியர்களையும் குறித்துப் பேசுகிறது; அந்நாட்களில், வேதபாரகர்களையும், ஆசாரியர்களையும் ஜனங்களுக்குப் போதிக்கும்படியாக தேவன் உபயோகித்துவந்தார். இயேசு கிறிஸ்து ஆசாரியனால் போதிக்கப்பட்டார்; சீஷர்கள் ஆசாரியர்களால் போதிக்கப்பட்டார்கள்; அந்நாட்களில், தேவனையும் தேவ ஞானத்தையும் போதிக்க கல்விசாலைகள் என்று எதுவும் இல்லை. எனவே, நிக்கோதேமு இயேசுவை சந்திக்க வந்தபோது, 'இஸ்ரவேலில் போதகனாயிருக்கிற நீ" என்றுதான் இயேசு நிக்கோதேமுவைப் பார்த்துப் பேசுகின்றார். எனவே, ஆசாரியர்களுக்கு என்ற சொல்லப்பட்டவைகளை 'ஆசிரியர்களுக்கு" என்று நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.   

பழைய ஏற்பாட்டிற்கும் புதிய ஏற்பாட்டிற்கும் இடையிலே 400 வருடங்கள் இடைவெளி இருக்கிறது; தேவன் ஜனங்களோடு பேசுவதற்கு மறுத்துவிட்டபடியினால், அதனை இருண்ட காலம் என்று சொல்லுகிறார்கள். தான் தெரிந்துகொண்ட ஜனங்களை எகிப்திலிருந்து விடுதலையாக்கி, நாற்பது வருடங்கள் அவர்களை வனாந்தரத்தில் வழிநடத்தி, கானான் தேசத்திலே கொண்டு சேர்த்தார் தேவன். அங்கு அவர்கள் கீழ்ப்படியாததினால், பஞ்சங்களை அனுப்பினார், மிருகங்களை அனுப்பினார், யுத்தங்களை அனுமதித்தார், எதிராக சத்துருக்களை எழும்பச்செய்தார்; இன்னும் அநேக காரியங்களின் மூலமாக எப்படியாகிலும் அவர்களை தன்னிடமாகத் திருப்பிக் கொண்டுவந்துவிடவேண்டும் என்று நினைத்தார்; ஆனாலும்,   சாலொமோனுக்குப் பின் அவர்கள் இரண்டாகப் பிரிந்தார்கள் என்று வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம். பத்து கோத்திரங்கள் ஒருபுறம், இரண்டு கோத்திரங்கள் இன்னொரு புறம். இவைகள் இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று எதிராக மோதிக்கொள்ளும்படியான சூழ்நிலைகளும் ஏராளமாக உண்டாகிவிட்டன. தேவன் எவ்வளவோ பேசிப்பார்த்தார், எலியாவையும் எலிசாவையும் மற்றும் பெரிய பெரிய தீர்க்கதரிசிகளையும் எழுப்பிப்பார்த்தார்; என்றபோதிலும் எதுவும் நடக்கவில்லை. எனவே, அவர்களை பாபிலோனுக்குக் கொண்டுசென்றார். பாபிலோனில் இரண்டு காரியங்கள் நடைபெற்றன; ஒன்று, விக்கிரக ஆராதனையிலிருந்து அவர்கள் விடுதலையானார்கள்; எனவே, இயேசு வரும்போது விக்கிரக ஆராதனை இஸ்ரவேலிலே காணப்படவில்லை. இரண்டாவதாக, இரண்டு பிரிவாகச் சென்றவர்கள் ஒன்றாக மாறிவிட்டார்கள்.  

ஆனாலும், திரும்பிவந்த பின்பு மீண்டும் தங்கள் மீதான நோக்கத்தை அவர்கள் மறந்துபோனதினால், ஆகாய் மற்றும் சகரியா போன்ற தீர்க்கதரிசிகளை எழுப்பி, 'எல்லாரும் உங்கள் சொந்த வேலையில் இருக்கிறீர்களே, நான் உங்களை ஆலயம் கட்டுவதற்கல்லவா அழைத்தேன்" என்று அவர்களை உணர்த்துவித்தார்; நெகேமியா, எஸ்றா போன்றோர் எழும்பினார்கள். என்றபோதிலும், நூறு வருடங்களுக்குப்பின் அவர்களது நிலை மிகவும் மோசமானதற்கான காரணம் ஆசாரியர்களே என்று ஆண்டவர் கூறுகின்றார். ஏனென்றால், ஆசாரியர்கள், லேவியர்கள் ஜனங்களுக்குப் போதிப்பதில் தவறிவிட்டார்கள். எனவே, தேவன் கோபமடைந்து, நானூறு வருடங்கள் பேசவில்லை. முழு உலகமும் மற்றும் ஜனங்களும் இருளான வாழ்க்கையைச் சந்தித்ததற்குக் காரணம், போதகர்கள் தவறிப்போனதே. மீண்டும் எருசலேம் கட்டப்பட்டது, அதன் சுவர்கள் கட்டப்பட்டன; எழுப்புதலை அவர்களுக்குள் கொண்டுவர தேவன் எஸ்றாவை உபயோகப்படுத்தினார்; என்றபோதிலும், சகரியாவுக்கும் மல்கியாவுக்கும் இடையில் நூறு வருடங்களாக மீண்டும் அவர்கள் கெட்டுப்போனதைப் பார்த்து, ராஜாக்கள் மீது அல்ல, போதகர்கள் மேலேயே தேவன் கோபம்கொள்கிறார். அந்த கோபத்தினாலேயே நானூறு வருடங்கள் தேவன் ஜனங்களோடு பேசவில்லை. பிரியமானவர்களே! ஆசிரியர்கள், வெளிச்சத்தையும் இருளையும் கொண்டுவரும் வலிமையுடையவர்கள்.       

இந்த வசனங்களில், தான் உடன்படிக்கைப் பண்ணின முந்தைய நாட்களின் லேவி கோத்திரத்தோடு கூட, இக்காலத்து போதகர்களை  ஒப்பிட்டுப் பேசுகிறார் தேவன். அவன் அநேகரை அக்கிரமத்தினின்று திருப்பினான் (மல் 2:6) (He kept many out of the ditch - MSG) என்று சொல்லுகின்றார். ஆசிரியர்களே! இவ்வுலகத்தின் கல்வியை மாத்திரம் கற்றுக்கொடுக்க ஆசிரியர்கள் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டவர்களல்ல; எதிர்காலத் தலைமுறையை, தேசத்தின் எதிர்காலத்தை, உலகத்தின் எதிர்காலத்தை அக்கிரமத்தினின்று திருப்பவும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அதுமாத்திரமல்ல,'kept them on the road - MSG" என்றும் வாசிக்கின்றோமே. அப்படியென்றால், நீங்கள் வைக்கப்பட்டிருக்கின்ற இடத்தையும், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற பொறுப்பையும் உணர்ந்திருக்கின்றீர்களா?   

ஒருமுறை, ரஷ்யாவில் மருத்துவம் பயின்றுகொண்டிருந்த எனது மகள் திடீரென தொலைபேசியில் என்னைத் தொடர்புகொண்டு, 'அப்பா, இனி நீங்க என்னைப் பார்க்கமாட்டீங்க" என்று சொன்னாள். ஏன்? என்ன ஆயிற்று? என்று நான் அவளைக் கேட்டபோது, 'அப்பா, நான் கிறிஸ்துவுக்குள் வழிநடத்தின இரண்டு இஸ்லாமியப் பிள்ளைகளுக்கு நீங்க வந்தபோது ஞானஸ்நானம் கொடுத்தீர்கள் அல்லவா, அதை அறிந்துகொண்ட இரண்டு ஈரானைச் சேர்ந்தவர்களும், ஒரு ஈராக்கைச் சேர்ந்தவரும் சேர்ந்து, 'ஒரு முஸ்லீமையே நீ திருப்பிவிட்டாயா" என்று சொல்லி, என்னைக் கொல்லுவதற்குத் திட்டம் தீட்டிவிட்டார்கள்; எனவே, இன்றைக்கு இராத்திரியிலே நான் கொல்லப்படலாம்" என்று சொன்னாள். உடனடியாக நான் அங்கு செல்லமுடியாத சூழ்நிலையில், எனது இதயமே நின்றுவிடும்போல இருந்தது; என்றபோதிலும், அவளைக் குறித்த தேவ தீர்மானத்தை நான் அறிவேன். அவளும் ஜெபித்தாள்; நாங்களும் ஜெபித்தோம். அவளுடைய அறையிலே மேலும் ஐந்து மாணவர்கள் தங்கியிருந்தனர்; சென்னையைச் சேர்ந்த ஒரு பிராமண மாணவியும் தங்கியிருந்தாள்; அவளையும் இவள் கிறிஸ்துவுக்குள் வழிநடத்தியிருந்தாள்; ஒரு மாணவி ஆந்திராவைச் சேர்ந்த கிறிஸ்தவள், இருவர் கிறிஸ்தவரல்லாதவர்கள், மேலும் ஒரு மாணவி கேரளாவைச் சேர்ந்த கிறிஸ்துவை அறியாதவள். கிறிஸ்துவை அறிந்த அவர்களும், நாங்களும், இரவெல்லாம் இணைந்து ஆண்டவருடைய சமுகத்தில் ஜெபித்தபோது, அடுத்த நாள் காலையில் கொன்றுவிடவேண்டுமென்றிருந்த அந்த மூன்று பேரையும் உடனடியாக நாடு கடத்தும்படியாக ரஷ்ய அதிபர் புதின் அலுவலகத்திலிருந்தே கடிதம் வந்தது. அடுத்த நாள் மாலையில், 'அப்பா நான் உயிரோடு இருக்கிறேன்" என்று தொலைபேசியில் சொன்னாள். ஆசிரியர்களே! சிறு சிறு குழுக்களாக இணைந்து ஜெபிக்க மாணவர்களாகிய பிள்ளைகளுக்கு நீங்கள் கற்றுக்கொடுக்கிறீர்களா? தேவனோடு ஒரு பிள்ளை இணைக்கப்பட்டிருக்குமென்றால், எப்படிப்பட்ட ஆபத்திலிருந்தும் அது தப்பித்துக்கொள்ள முடியும்; நாமே அதற்கு வழிகாட்டிகள்.   

ஒருமுறை, வகுப்பு ஒன்றில் ஆசிரியர் ஒருவர் பாடம் கற்பித்துக்கொண்டிருந்தபோது, தலைமை ஆசிரியர் வகுப்பினைச் சோதிக்கும்படியாக அங்கு சென்றார். 'கங்கை நதி இமயமலையிலிருந்து புறப்பட்டு, உத்திரப்பிரதேசத்தைக் கடந்து, பீஹாரைக் கடந்து, பீஹாரின் பக்ஸருக்கு வருகிறது" என்று சொல்லிவிட்டு, அத்துடன் நிறுத்திவிட்டார். இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த தலைமை ஆசிரியர், 'சார், பக்ஸருக்கு மாத்திரமல்ல, பீஹாரையும் கடந்து, மேற்கு வங்காளத்திற்குச் சென்று வங்காள விரிகுடாவில் கலக்கிறது என்று சொல்லுங்கள்" என்று சொன்னபோது, ஆசிரியர் பதிலுக்கு, 'நீங்கள் கொடுக்கிற சம்பளத்திற்கு கங்கை இவ்வளவுதான் போகும்" என்று சொல்லிவிட்டார். பிரியமானவர்களே! இந்த ஆசிரியரைப் போன்று நமது வாழ்க்கை காணப்பட்டுவிடக்கூடாது. நமது நோக்கம் என்ன? நாம் வாங்குகின்ற சம்பளத்திற்கு மாத்திரம் உழைத்துவிட்டு, அதோடு நின்றுவிடுகின்றோமா? அல்லது கரங்களில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள பிள்ளைகளை அக்கிரமத்தினின்று திருப்பவும், உருவாக்கவும் முயற்சிக்கிறோமா? முந்தைய நாட்களில், லேவியர்கள், 'அநேகரை அக்கிரமத்தினின்று திருப்பினதுபோல" நாமும் செயல்படுவோம். 

போன வருடம் மாத்திரம் இந்தியாவுக்கு வந்த கஞ்சா 2400 

டன். பிரியமானவர்களே! வருங்காலத் தலைமுறையைக் குறித்த பாரம் நமக்கு உண்டா? சமூக ஊடகங்கள் வருங்காலத் 

தலைமுறையினரின் அறிவையும், ஞானத்தையும் சூறையாடிக்கொண்டிருக்கின்றன, கறைபடுத்திக்கொண்டிருக்கின்றன, மனதை மாசடையச் செய்கின்றன. இப்படிப்பட்ட அக்கிரமங்களிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்க நாம் ஆயத்தமா? இது என்னுடைய பொறுப்பு அல்ல என்று நாம் சொல்லிவிடமுடியாது; முன் நாட்களில் போதகர்கள் இதைச் செய்தார்களே!       

  இரண்டாவதாக, 'ஆசாரியனுடைய உதடுகள் அறிவைக் காக்கவேண்டும்; வேதத்தை அவன் வாயிலே தேடுவார்களே; அவன் சேனைகளுடைய கர்த்தரின் 

தூதன்" (மல். 2:7) என்று வாசிக்கின்றோம்.

ராஞ்சி பட்டணத்தில் வருமானவரித்துறை ஆணையராக இருந்த கிறிஸ்துவை அறியாத மற்றும் வைராக்கியமான இந்துக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு சகோதரியின் தகப்பனாரது மரணத்தின்போது, அவரை சந்தித்து அவருக்கு ஆலோசனையையும் ஆறுதலையும் கூறிய ஜெம்ஸ் பள்ளியின் ஆசிரியையான சகோதரி அனிதாவின் வார்த்தைகள், அவரை கிறிஸ்துவுக்குள் வழிநடத்தியது. பீஹாரில் னுளைவசiஉவ ளுpநஉயைட நுனரஉயவழையெட ழுககiஉநச  ஆக இருக்கும் ஒரு சகோதரனை அறிவேன்; இந்திய அரசாங்கத்தினால் 26 நாடுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டபோதிலும், நான் பீஹார் மக்களுக்கே பணிசெய்வேன் என்று என்னிடத்தில் கூறினான். 'நீ ஏன் வெளிநாடுகளுக்குச் செல்லும் வாய்ப்புகளை ஏற்பதில்லை?" என்று நான் அவனிடத்தில் கேட்டபோது, 'அங்கிள், நீங்க தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்து எங்களுக்காக கண்ணீர் வடிக்கிறீர்கள்; நாங்கள் உலகத்தைச் சுற்றிப்பார்க்கச் செல்லுவோமா?" என்றான் அவன். ஒரு காலத்தில் தீவிரவாதிகளால் நிறைந்திருந்த பீஹாரின் பகுதிகளை மாற்றுவதற்கு தேவன் எங்களுக்கு உதவிசெய்திருக்கிறார்; கல்விப் பணி அத்தனை இன்றியமையாதது; அத்தகைய முக்கியமான ஸ்தானங்களில் ஆசிரியர்கள் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள். வருங்காலத் தலைமுறையினருக்கு, வாழ்க்கைக்கும் வருங்காலத்திற்கும் வழிகாட்டுவோர் இன்றைய நாட்களில் தேவை.  

மூன்றாவதாக, 'நீங்கள் கற்றுக்கொடுத்த பாடங்கள் அநேகரை குழப்பத்தினால் நிறைத்துவிட்டது" (your teaching has messed up many lives - MSG)என்றும் (Everyone will be disgusted with you and avoid you - MSG)  என்றும் சொல்லுகின்றார் ஆண்டவர். நம்முடைய உரையாடல்களிலே, தொடர்புகளிலே நாம் தெளிவுள்ளவர்களாயிருக்கின்றோமா?

வட இந்தியாவில், படித்த அல்லது படித்து முடித்த பிள்ளைகள் ஆசிரியர்களின் காலைத் தொட்டு கும்பிடுவது வழக்கம்; ஒருவேளை, தமிழ்நாட்டில் அது இல்லாதிருக்கலாம். இன்றும், ஜெம்ஸ் பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கு, 'எங்களுக்காக ஜெபித்துக்கொள்ளுங்கள்" என்று மாணவர்களிடமிருந்து அநேக குறுஞ்செய்திகள் வருவதுண்டு. நம்மிடத்தில் கற்றவர்கள், பின் நாட்களில் சந்தோஷமாக வந்து நம்மைச் சந்திக்கின்றார்களா? அல்லது நம்மை விட்டு விலகி நிற்கின்றார்களா? நம்முடைய மாணவர்கள் தொடர்ந்து நமது தொடர்பில் இருக்கின்றார்களா? 

அதுமாத்திரமல்ல, 'நீங்கள் என் வழிகளைக் கைக்கொள்ளாமல் வேதத்தைக்குறித்துப் பட்சபாதம் பண்ணினபடியினால்" (மல். 2:9) என்றும் சொல்லுகின்றார் ஆண்டவர்; ஆம், இதுவும் இன்றைய நாட்களில் ஆசிரியர்களிடயே மறைவாகக் காணப்படுகின்றது. நன்றாகப் படிக்கும் மாணவர்களைக் கண்டு ஆசிரியர்கள் சந்தோஷப்படுவதுண்டு; அதே நேரம், படிப்பில் பின்தங்கியிருக்கும் மாணவர்களை, என்ன செய்வது என்று கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிடுவதுண்டு. முந்தைய நாட்களில், தேறாதவர்களை பின் பெஞ்சில் (மாப்பிள்ளை பெஞ்ச்) உட்காரவைத்துவிடுவார்கள்.  

எனக்கு முன் பற்கள் சற்று தூக்கியவாறு இருக்கும், சாதாரணமாகவே சிரித்துக்கொண்டிருப்பவனைப் போலத்தான் காணப்படுவேன்.  எனவே, நான் பாலிடெக்னிக் படித்துக்கொண்டிருந்த நாட்களில், எனது துறைத் தலைவர் என்னை அதிகமாக வெறுத்தார். நன்றாக எழுதாதவனுக்கு 80 மார்க் போடுவார்; எனக்கோ, 40 மார்க் தான் போடுவார். தேர்வு ரிசல்ட் பார்க்கும்படியாக கல்லூரிக்கு நான் வந்தபோது, றழசமளாழி ஆசிரியர், 'அப்பாவு முதல் மார்க்" என்று சொன்னார்; எல்லாரும் கைதட்டினார்கள்; அவருக்கும் என்னைப் பிடிக்காது. கடைசியாக நான் அவரிடத்தில் சென்று, 'சார், என் மார்க் என்ன?" என்று கேட்டபோது, மேலும் கீழும் பார்த்தவாறு, நீ 'சுழடந ழக hழழெரச" (ரniஎநசளவைல கசைளவ) என்று சொன்னார். எனது பல் வெளியே இருந்தது, அவர்களது வெறுப்பிற்கு ஒரு காரணமா? அவர் நினைத்ததெல்லாம், அவர் நடத்துகின்ற பாடங்கள் பிடிக்காமல் நான் சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் என்றுதான். 

சென்னையில் திரு. குமாரதுரை என்ற என்னுடைய ஆசிரியர் ஒருவர் உண்டு. நான் எட்டாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அந்நாட்களில் வெளிவந்திருந்த, ஒரு பெந்தேகோஸ்தே சகோதரியிடத்திலிருந்து எனது தாயார் கற்றுக்கொண்டு வீட்டில் எங்களுக்குச் சொல்லிக்கொடுத்த, 'உன்னதமானவரின் உயர் மறைவிலிருக்கிறவன்" என்ற சகோதரி சாராள் நௌரோஜியின் பாடலை ஒருமுறை மாணவர் சங்கத்தில் மேடையில் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலாக நான் பாடினேன். இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த கணித்த ஆசிரியரான திரு. குமாரதுரை, 'இந்தப் பாடலை யார் பாடியது?" என்று கேட்க, 'அகஸ்டின் ஜெபக்குமார்" என்று சொன்னார்கள் பிற மாணவர்கள். அடுத்த வருடம், அவர் எனது வகுப்பு ஆசிரியர், ஆங்கிலத்தில் மனப்பாடம் செய்வது என்றால் என்னால் இயலாதது; சொந்தமாக எழுதுவதுதான் எனது வழக்கம். ஆனால், அவரோ மனப்பாடம் செய்துதான் சொல்லச் சொல்லுவார். மனப்பாடம் செய்ய முடியாதவர்களையெல்லாம் வகுப்பறையில் எழுப்பிவிடுவார். அவ்வாறு அவர் எழுப்பிவிடும்போது, முதல் பெயர் எனது பெயராகவே இருக்கும். நான் அதிகம் தவறுகள் போட்டிருப்பேன்; எனினும், என்னை மட்டும் உட்காரச் சொல்லிவிட்டு, மற்ற மாணவர்களையெல்லாம் பிரம்பால் அடிப்பார்; காரணம், அந்த பாடலே. உன்னதமானவரின் உயர் மறைவிலிருக்கிறவனுக்கு ஒரு சேதமும் வராது என்பதை எட்டு, ஒன்பது மற்றும் பத்து ஆகிய மூன்று ஆண்டுகள் வகுப்பறையில் அனுபவித்தவன் நான். சில நேரங்களில், அவர் தனியாக இருக்கும்போது, என்னை அழைத்து அந்தப் பாடலைப் பாடும்படியாகச் சொல்லுவார். சில பள்ளிகளில் ஜாதிகளும், நிறங்களும் மற்றும் கிரேடு, குடும்பத்தின் தரம், நண்பர்களின் பிள்ளை போன்றவைகளும் மாணவர்களிடையே பிரிவினைகளுக்குக் காரணங்களாயிருக்கின்றன. 

தேவன் போதகர்களைப் பார்த்து, 'நீங்கள் அக்கிரமத்திலிருந்து ஜனங்களை வெளியே கொண்டுவரத் தவறிவிட்டீர்கள்; ஜனங்களிடையே பட்சபாதத்தையும் பிரிவினையையும் உண்டாக்குகிறீர்கள்; சரியான வழியில் அவர்களைக் கொண்டுவரத் தவறிவிட்டீர்கள்; தேவனையும் அவருடைய வழிகளையும் காட்டத் தவறிவிட்டீர்கள்" என்று சொல்லி அவர்களைக் குற்றஞ்சாட்டிவிட்டு, நானூறு வருடங்கள் பேசாமல் இருந்துவிட்டார். எனது தந்தைக்கு கோபம் வந்துவிட்டால், வீட்டில் யாரிடமும் பேசமாட்டார்கள்; அப்பா பேசாமல் இருந்துவிட்டால், நாங்களும் வீட்டில் அமைதியாகவே இருக்கத் தொடங்கிவிடுவோம். நான்கு நாட்கள் தேவன் என்னோடு பேசவில்லையென்றால், நான் அழுதுவிடுவேன்; இதுவே எனது நிலை.  

பிரியமானவர்களே! நாம் நமது கடமையைச் சரிவரச் செய்யவில்லையென்றால், தேவன் இந்த உலகத்தில் செயல்படுவதை நிறுத்திவிடுவார் என்பதே உண்மை. நாம் சாதாரணமானவர்கள் அல்ல; உன்னதமான பணிக்காக நாம் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள். கல்வி அறிவைக் கொடுப்பது அரசாங்கத்தின் வேலை; ஆனால், கல்வியோடுகூட கர்த்தரையும் காட்டிக்கொடுப்பது ஆசிரியர்களின் பணி. 

தரங்கம்பாடியில் சீகன்பால்க்-ன் கல்லறை, ஆலயம், பிரசங்கபீடம் போன்றவைகளைப் பார்க்க ஒருமுறை நான் அங்கு சென்றிருந்தேன். 23-வது வயதில் இந்தியாவிற்கு வந்த அவர், ஊழியம் செய்தது 13 வருடங்கள் மாத்திரமே; 36- வது வயதில் மரித்துவிட்டார். மண்ணிலே தமிழ் எழுத்துகளை எழுதிப் பயின்று, விரல்களில் இரத்தமும் வந்து, மொழியைக் கற்று, பெண்களுக்கு பள்ளிகளை ஆரம்பித்து, முதல் அச்சு இயந்திரத்தை இந்தியாவுக்குக் கொண்டுவந்தவர் அவர். வெளிநாட்டிலிருந்த வந்த ஒருவரால் 13 வருடத்தில் இதைச் செய்யமுடியுமென்றால், '53 வருடங்களாக பீஹாரிலிருக்கும் நான் எதைச் சாதித்திருக்கிறேன்?" என்ற கேள்வி அப்போது எனக்குள் எழும்பினது. 

    பிரியமானவர்களே! கொஞ்சபேரையாகிலும், அக்கிரமங்களிலிருந்து தூக்கியெடுத்து, மீட்கவே நம்மை ஆசிரியர்களாகவும், போதகர்களாகவும் தேவன் வைத்திருக்கிறார் என்ற உணர்வு நமக்குள் உண்டாகுமென்றால் நாம் சாதாரணமானவர்களாக இருக்கமாட்டோம். அப்படிப்பட்ட கிருபையை தேவன் நமக்குத் தருவாராக! 

பெரியதோர் பணிக்காகப் பிரிந்தெடுக்கப்பட்டப் பாத்திரங்கள் நாம்

உடன்படிக்கையை நிறைவேற்ற உருவாக்கப்பட்டப் பாத்திரங்கள் நாம்

வாயிலே வேதம் சுமந்து, உதடுகளிலே உண்மையைக் காத்து

சேனையதிபனின் தூதராகச் சேவையினைச் செய்பவர் நாம்

வழியினைப் போதிப்போரே ஜனங்களை வழிவிலகப் பண்ணலாமா?;

இருளை நீக்குவோரே ஜனங்களை இடறச்செய்வது நியாயமாகுமா? 

உடன்படிக்கையைக் காப்போரே அதனை உடைப்பது முறையாகுமா? 

இவ்வுலகினை இருளாக்க நம் தவறுகளுக்கு இடங்கொடுக்கலாமா?

அக்கிரமத்தினின்று ஜனங்களைத் திருப்ப அழைக்கப்பட்டவர்கள் நாம்

உழைப்பை சார்ந்து அல்ல, அழைப்பையே நிறைவேற்றுவோம் தினம்

பட்சபாதத்திற்கும் பிரிவினைக்கும் என்றும் நாம் காரணராயில்லாமல் 

குழப்பத்திற்கும் இடமளிக்காது கடமையினையே தினம்    நிறைவேற்றுவோம்

கடமையை நாம் மறந்தால் - தேவக் கரங்களும் செயல்படாதே!

                                                                  அன்பரின் அறுவடைப் பணியில் 

                          அன்பு சகோ. D. அகஸ்டின் ஜெபக்குமார்

August 2026

 

கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான ஜெபப் பங்காளரே, 

உன்னதமான பணிக்கென நம்மைத் தெரிந்துகொண்டவரும்,  தனது திட்டத்தையும் சித்தத்தையும் செய்துமுடிக்க நம்மை முன்குறித்தவரும்,  முன்குறித்தவர்களை அழைத்தவரும் (ரோமர் 8:30), நற்கிரியைகளுக்கு மாதிரியாக நம்மை மாற்றுபவரும் (தீத். 2:7), 'நான் பெரிய வேலையைச் செய்கிறேன்" (நெகே. 6:3) என்று நெகேமியாவைப் போல நம்மை சூளுரைக்கச் செய்பவருமாகிய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள்.  

பிரியமானவர்களே! இன்றைய நாட்களில், சமுதாயத்தின், தலைவர்களின் மற்றும் தேசத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் எப்படியிருக்கின்றன? என்றும், அதற்குச் சாதகமானச் சூழ்நிலை ஆசிரியர்களுக்கு உண்டோ? என்றும் கேள்விகள் ஒருவேளை நமக்குள் எழும்பக்கூடும். என்றபோதிலும், 'தேசத்தில் தேவனைக் காண்பிக்கும் மனிதர்கள் தேவை" என்பதை இந்நாட்களில் நாம் ஒவ்வொருவரும் அறிந்துகொள்ளவேண்டியது அவசியம். இதனை மையமாகக் கொண்டு, நான் எழுதியிருக்கும் 'தேவை தேவை தேவை தேசத்தில் தேவனைக் காண்பிக்கும் மனிதர்கள் தேவை" என்ற பாடலை நீங்கள் லழரவரடிந -ல் கேட்கலாம். ஆரம்ப நாட்களில், மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்றே சொல்லிக்கொடுக்கப்பட்டது; இது தமிழ்நாட்டு மக்களுக்குத் தெரிந்ததே! தாயைத்தான் குழந்தை முதலில் பார்க்கிறது, தகப்பனை தாய் குழந்தைக்கு அடையாளம் காட்டிக்கொடுக்கிறாள், தகப்பனும் தாயும் இணைந்து ஒரு குருவை அடையாளம் காண்பிக்கிறார்கள், இந்த மூன்று பேரும் சேர்ந்து தேவனை அடையாளம் காட்டிக்கொடுக்கிறார்கள் என்பதை உள்ளடக்கிய இந்த வாக்கியம் நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. அப்படியிருக்க, 'இவரைப் பார்த்து என் பிள்ளை பின்பற்றிவிடமாட்டானா" என்ற குருவைக் குறித்த ஏக்கத் தொனியோடேயே இன்றைய பெற்றோர் காணப்படுகின்றனர்.  

ஒருமுறை, காலையில், ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தின் டாடாநகர் என்று சொல்லப்படுகின்ற ஜாம்ஷெட்பூரிலிருந்து ஹவுரா பட்டணத்திற்கு ரயிலில் நான் பயணம் செய்ய நேரிட்டது. அது ஒரு விடுமுறை நாளானபடியினால், ரயிலில் கூட்டமும் இல்லாதிருந்தது. நான் இருக்கையில் அமர்ந்தவாறு ஒரு காலை தியானப் புத்தகத்தை வாசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரென ஒரு சத்தம் கேட்டது. நான் திரும்பிப் பார்த்தபோதோ, இரண்டு கைகளும் இல்லாத ஒரு மனிதன், ஒருதோளிலே தூக்குவாளி ஒன்றைத் தொங்கவிட்டவனாக, 'ஐயா, இரண்டு நாளாக ஒன்றும் சாப்பிடவில்லை, காலையிலாவது ஏதாகிலும் சாப்பிட எனக்கு உதவிசெய்யுங்கள்" என்று பெங்காலி மொழியிலே சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். எனக்கு முன் வரிசையில் இருந்த ஒரு நபர், இருபது ரூபாயை அவனது

    தூக்குவாளியில் போட்டுவிட்டு, உள்ளேயிருந்து பதினைந்து ரூபாயை எடுத்துக்கொண்டார். என்னிடத்திலோ நூறு ரூபாய் இருந்தது; நான் அதைப் போட்டபோது, 'ஐயா, தொன்னூற்றைந்து ரூபாய் திருப்பித்தர என்னிடத்தில் சில்லறை இல்லையே" என்றான் அவன். நானோ, 'நீயே வைத்துக்கொள்" என்று சொன்னபோது, அவனால் நம்பமுடியவில்லை. அவன் நினைத்ததெல்லாம், ஒவ்வொருவரிடம் ஐந்து ஐந்து ரூபாய் கிடைக்கும், அதைக் கொண்டு டீயாவது குடிக்கலாம் என்பதே. அப்பொழுது அவன் என்னிடத்தில், 'நீங்க இயேசு கிறிஸ்துவா?" என்று கேட்ட கேள்வி என்னை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. அப்பொழுது நான் அவனை அருகிலே உட்காரவைத்து, அவனது தோளின் மேல் கைகளைப் போட்டு அவனோடு பேசத் தொடங்கினேன். எனக்கும், ஒரு கை இல்லாத ஒரு மகள் இருப்பதினாலும், வகுப்பறையில் அவளுக்காக ஆசிரியர்களிடம் நான் பரிந்துபேசியிருப்பதினாலும், கையில்லாதவர்களின் கஷ்டத்தை நான் அறிந்திருந்தேன். அப்பொழுது அவன் என்னிடத்தில், 'ஐயா, ஆறு மாதத்திற்கு முன் வயதான ஒருவர் தோளிலே பையைத் தொங்கவிட்டுக்கொண்டு, 'இயேசு ஜீவன் கொடுக்கவும், அது பரிபூரணப்படவும் வந்தார்" என்று சொன்னார்; இப்பொழுது, என்னுடைய தேவை ஐந்து ரூபாய்தான்; ஆனாலும், நீங்க நூறு ரூபாய் கொடுத்ததினால்  நீங்க இயேசுவாகத்தான் இருக்கவேண்டும்" என்றான். அப்பொழுது நான் அவனுக்கு இயேசுவை அடையாளம் காட்டிக்கொடுக்க தேவன் உதவிசெய்தார். 

பிரியமானவர்களே! இன்றைய உலகம் முன்மாதிரிகளைத் (Roll Model) தேடுகிறது; அது ஆசிரியர்களிடத்திலேயே முதலில் காணப்படவேண்டும். ஆசிரியர்களின் வாழ்க்கை,  நடைமுறை மற்றும் உறவு ஆகியவைகளே, பிள்ளைகளுடைய வாழ்க்கையில் பெரும் மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும். ஒருமுறை, எனது 6 வயது பேரன், மொபைல் போனை கையில் வைத்துக்கொண்டு, 'Hello, This is Abundance'  உனக்கு ஏதாவது தெரியலன்னா எங்கிட்ட கேளு என்ன " என்று 'ChatGPT" உடன் பேசிக்கொண்டிருந்தான்; இப்படிப்பட்ட காலத்தில் நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். 

ஒருநாள், இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கின்ற ஒரு பிள்ளை, அழுதுகொண்டே எனது அறைக்குள் வந்து என்னைச் சந்தித்து, 'Sir, டீச்சர்கிட்ட கொஞ்சம் பேசுறீங்களா, அவங்களுக்கு ஒன்னுமே புரியமாட்டிங்குது" என்றாள். 'உனது டீச்சரிடம் என்னம்மா கேட்கவேண்டும்" என்று நான் அவளைக் கேட்டபோது, அவள் அழுதுகொண்டே, 'எங்க அம்மா ஆறு மாதத்திற்கு முன்னால் இறந்துட்டாங்க, எங்க அப்பா இரண்டாவது மாதத்திலேயே இன்னொரு கல்யாணம் கட்டிவிட்டார்,   சின்னம்மா எங்கள ரொம்ப அடிக்கிறாங்க, வீடுகூட்டச் சொல்றாங்க, பாத்திரம் விளக்கச் சொல்றாங்க, பெட்சீட் எல்லாம் மடித்துவைக்கச் சொல்றாங்க, எனக்கு வீட்டில நேரமே இல்ல" என்று சொன்னவளாக, தனது காயமான கையையும் நீட்டிக் காட்டினாள். இப்போ என்னம்மா ஆயிற்று? என்று நான் அவளைக் கேட்டபோது, 'டீச்சரும் நான் ஹோம் ஒர்க் செய்யலன்னு கையிலேயே அடிக்கிறாங்க, கையெல்லாம் புண்ணாகுது சார்"; டீச்சருக்கு எனது life  புரியமாட்டிங்குது, நீங்க வந்து சொல்லுங்க என்று சொன்னாள்; நான் அதிர்ச்சிக்குள்ளானேன். 'தங்களது கைகளில் என்ன கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்பதை அநேகர் அறியாதிருக்கிறார்களோ? என்ற பெரியதோர் கேள்வி எனக்குள் அப்போது எழும்பிற்று. கிறிஸ்துமஸ் பாடல்களிலேயே எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல், 

‘Mary did you know that your baby boy

Will one day walk on water?

Mary did you know that your baby boy

Will save our sons and daughters?

And when you kiss your little baby

You’ve kissed the face of God

Oh, Mary did you know Ooh...’  என்பதுதான்

ஏன் நாம் role model ஆக இருக்கவேண்டும்? சிறு பிள்ளைகள் நம்மிடத்தில் என்ன எதிர்பார்க்கின்றனர் என்று நமக்குத் தெரியுமா? பெற்றோர் நம்மிடத்தில் என்ன எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்று நமக்குத் தெரியுமா? அவர்களுடைய இருதயத்தை சரியாக நாம் அறிந்திருந்தால் மாத்திரமே, அவர்களுக்கு சரியான முன்மாதிரிகளாக நாம் இருக்கமுடியும்.   நாற்பது பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள், 'நீ எப்படியும் போ, எப்படியும் படி" என்று சொல்லுவது எளிது; ஆனால், நம்முடைய வாழ்க்கையினால் அவர்களது வாழ்க்கையில் தாக்கம் உண்டாக்கும்போது, அவர்களால் இந்த உலகம் மாற்றப்படும் என்பது நிச்சயம். முன்னால் ஜனாதிபதி திரு. அப்துல் கலாம் அவர்களது ஆசிரியருக்குத் தெரிந்திருக்குமா, அவர் ஒரு பெரிய விஞ்ஞானியாகவும், அநேக வாலிப உள்ளங்களைக் கவர்ந்திழுக்கிறவராகவும், தேசத்தின் ஜனாதிபதியாகவும் பின்நாட்களில் வருவார் என்று? வாய்ப்பில்லையே. இயேசு கிறிஸ்துவை தனது கரங்களில் ஏந்தியிருக்கும்போது, பிள்ளையாக அவரைக் கொஞ்சும்போது, 'இவருடைய கால்கள்தான் கடல் மீது நடக்கப்போகிறது, இவருடைய கைகள்தான் குருடருடைய கண்களைத் திறக்கப்போகிறது, இவருடைய சத்தம்தான் உயிரோடு லாசருவை எழுப்பப்போகிறது" என்று மேரிக்குத் தெரிந்திருக்குமா? தெரிந்திருக்காதே. பிரியமானவர்களே! உங்களது நடை உடை பாவனைகளில் யாரை வெளிப்படுத்தப்போகிறீர்கள்? 

ஒருமுறை, கன்னியாகுமரிக்கு கூட்டங்களுக்காக நான் சென்றிருந்தபோது, ஒரு தகப்பன், தனது மகனைக் கூட்டிக்கொண்டு என்னிடத்தில் வந்து, 'அண்ணன், இவன் ஆங்கிலப் பள்ளியில் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கிறான், இவனுக்கு கொஞ்சம் ஜெபம் பண்ணுங்கள்" என்று கேட்டுக்கொண்டார். அந்த பையனைச் சோதித்துப் பார்ப்பதற்காக நான் சில கேள்விகளை அவனிடத்தில் கேட்டுவிட்டு, 'தம்பி, நீ யாராக விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டபோது, அவன், 'நான் பைலட்டாக மாறவேண்டும்" என்றான்.  அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த தந்தையோ, 'இவன் கனவை நிறைவேற்ற என்னிடத்தில் காசு இல்லையே" என்றார். 'ஒரு பைலட் என்பவருக்கு, பின்னால் இருப்பவர்களுடன் தொடர்பு இருக்காது, 'விமானம் புறப்படப்போகிறது, இவ்வளவு உயரத்தில் பறக்கிறோம், தரையிறங்கப் போகிறோம், இங்கே இவ்வளவு தட்பவெட்ப நிலை" என்பதை மாத்திரம்தானே சொல்லுவார்" என்றும், 'விமானத்தில் இருக்கிற அத்தனை பேரையும் பத்திரமாகக் கொண்டு சேர்க்கவேண்டும், அதில் அவரது உயிரும் அடக்கம்; ஆனால், ஒரு விமானப் பணிப்பெண்ணுக்கோ, விமானத்தின் உள்ளே இருப்பவர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு உண்டு" என்று அவனிடத்தில் பேசிவிட்டு, 'ஒரு ஆசிரியர் பத்து வருடங்களில் எத்தனை மாணவர்களைச் சந்திப்பார்" என்று அவனைக் கேட்டவனாக, கிட்டத்தட்ட 800 பிள்ளைகளை உருவாக்கும் பெரியதோர் பணியினை ஆசிரியர்கள் செய்கிறார்கள் என்று நான் சொன்னபோது, நான் பைலட் ஆக அல்ல, டீச்சராக விரும்புகிறேன் என்றான் அவன். ஆம், ஆசிரியர் பணி இத்தனை முக்கியமானது. 'ஏதோ, டீச்சராகிவிட்டேன்" என்ற எண்ணத்தை மாற்றிவிட்டு, 'ஒரு பெரிய பணிக்காக நான் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட பாத்திரம்" என்பதை நமது உள்ளத்தில் பதித்துக்கொள்ள கர்த்தர் உதவிசெய்வாராக! 

இரண்டாவதாக, மாதிரியாகவும், ஞானத்தை மாத்திரம் கடத்துபவர்களாகவும் மாத்திரமல்ல, 'ஆசிரியர்கள், தங்களுக்குத் தெரிந்த அனைத்தையும் கற்றுக்கொடுத்துவிடவேண்டும்" என்று பெற்றோரும், மற்றோரும், சமுதாயமும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்; இதை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது. 

மூன்றாவதாக, நாம் Updated ஆக இருக்கவேண்டும் என்று உலகம் எதிர்பார்க்கிறது. அநேக ஆசிரியர்களுக்கு இன்று செய்தித்தாள் வாசிப்பதற்கே நேரமில்லை; சுற்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்றே அவர்களுக்குத் தெரிவதில்லை; அத்தனை busy ஆகிவிடுகிறார்கள். 

இயேசு கிறிஸ்து காட்டிக்கொடுக்கப்படும் முன்னதாக, பன்னிரெண்டு பேரோடு பந்தியிருந்தார்; அதிலும், 'நீ செய்கிறதைச் சீக்கிரமாய்ச் செய்" என்று ஒருவனை அனுப்பிவிட்டு, பதினோரு பேரோடு பந்தியிருந்தார். அந்த பதினோரு பேரையும் கூட்டிக்கொண்டு, வழக்கமாய் ஜெபம்பண்ணும் இடத்திற்குச் சென்று, எட்டு பேரை மாத்திரம் ஒரு இடத்தில் விட்டுவிட்டு,  மூன்று பேரை மாத்திரம் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றார். அப்போது, அந்த எட்டு பேர் என்ன நினைத்திருப்பார்கள்? அந்த மூன்று பேர் என்ன நினைத்திருப்பார்கள்? அந்த எட்டு பேருக்கு, 'தங்களை ஏன் இங்கே நிறுத்துகிறார்" என்பது தெரிந்திருக்காது; அல்லது, பொறாமையுள்ளவர்களாயிருந்திருந்தால், 'அவர்கள் என்ன பெரிய ஆட்களா, அந்த மூன்று பேரை மாத்திரம் தனியாக மலைக்கு கூப்பிட்டுச் செல்கிறார், ஏன் இந்த பட்சபாதம்" என்று நினைப்பதற்கும் வாய்ப்புகள் உண்டு. என்னைப் பொறுத்தமட்டில், அந்த எட்டு பேருக்கும் சுற்றிலும் நடப்பது ஒன்றும் தெரியாது. என்ன நடக்கிறது என்றும் தெரியாது, தங்களிடத்தில் என்ன எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்றும் தெரியாது; எனவே அவர்கள் செயலற்றவர்களாக அங்கேயே இருந்துவிட்டார்கள். நல்ல மனிதர்களோடு நடந்தும், தரிசனமுள்ளவர்களோடு உடனிருந்தும், அநேக நேரங்களில், நம்மிடத்தில் என்ன எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்பதை அறியாதவர்களாகவே நாம் இருந்துவிடுகின்றோம்; காரணம், சுற்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்பதை நாம் கவனியாததே. இந்த உலகத்தில் என்ன நடக்கின்றது என்ற தெளிவு, ஒரு ஆசிரியருக்குக் கட்டாயம் தேவை.     

'நாங்கள் எவ்வளவோ முயற்சிசெய்து பார்க்கிறோம்; ஆனால், இன்றைய டெக்னாலஜியின் பெலன் பெரிதாயிருக்கிறதே; அப்படியிருக்க அவர்களை எதிர்கொள்வது, சந்திப்பது, ஈடுகொடுப்பது எப்படி?" என்ற கேள்விகளுக்குள் ஆசிரியர்கள் மாட்டிக்கொள்வதினால், அவர்களுக்குள் இருக்கின்ற திறமைகளும் வெளிப்படாமல் போய்விடுகின்றன. அதற்குக் காரணம், 'காலத்தை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளாததே". இன்றைய நாட்களில், 'காலத்தைக் குறித்த அறிவு அநேக ஆசிரியர்களுக்கு இல்லை".  

பீஹாரில், ஜெம்ஸ் பாலிடெக்னிக்-ல் ஜெர்மனைச் சேர்ந்த இரண்டு குடும்பத்தினர் உண்டு. அவர்கள் ரஷ்ய மொழி பேசுகின்ற ஜெர்மன் நாட்டினர்; அர்ப்பணிப்புள்ள மிஷனரிகள், நன்றாகப் படித்தவர்கள், பாலிடெக்னிக்-ல் ஆசிரியர்களாகப் பணியாற்றிவருகின்றனர். அதில் ஒருவருக்கு நான்கு பிள்ளைகள், முதல் பிள்ளை ஜெர்மனில் பிறந்தது, இரண்டாவது குழந்தை சென்னையில் பிறந்தது, மூன்றாவது குழந்தை சிக்காரியாவில் பிறந்தது, நான்காவது குழந்தை கல்கத்தாவில் பிறந்தது; இப்போது, அவர்கள் பூடானில் ஊழியம் செய்துவருகின்றனர். பீஹாரில் அவர் இருந்தபோது, விபத்து ஒன்றில் அவரது முகம் நொறுங்கிப்போனது, சிகிச்சைக்காக அவரை சென்னைக்கு அனுப்பிவைத்தோம்; ஜெர்மனிக்கும் சென்று சிகிச்சைபெறவேண்டியதிருந்தது. என்றபோதிலும், மீண்டும் பீஹாருக்கு வந்தார். பீஹாரின் வெப்பத்தினால், பிள்ளைகளுக்கு முகமெல்லாம் சிவந்துபோய்விடும்; என்றபோதிலும், பீஹாரில் சந்தோஷமாக ஊழியம்செய்துவருகின்றனர். சிகிச்சை முடித்து ஜெர்மனியிலிருந்து அவர் திரும்பி வந்தபோது, 'அங்கிள், நான் ஜெர்மனிக்குச் செல்ல விரும்பவில்லை; என்னுடைய பிள்ளைகள் ஜெர்மனியில் வளர்க்கப்படவேண்டும் என்றும் நான் விரும்பவில்லை" என்று சொன்னார். 'இந்தியாவில் இருப்பவர்கள், ஜெர்மனிக்குச் செல்லவேண்டும்" என்று நினைக்கிறார்கள்; இவர் என்ன இப்படிச் சொல்கிறார்" என்று நான் நினைத்தேன். அவரது மூத்த பிள்ளை ஜெம்ஸ் ஆங்கிலப் பள்ளியில் இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கின்றது. அப்பொழுது அவர் என்னிடத்தில், 'அங்கிள், ஆறு மாதங்கள் சிசிச்சைக்காக நான் ஜெர்மனி சென்றிருந்தபோது, அங்கே அவளை ஒரு பள்ளியில் சேர்த்தோம்; அந்தப் பள்ளியில் அவளுக்கு முதலில் கொடுக்கப்பட்டது  ''sex toys"  என்று சொன்னார். 

ஜெர்மனியில் நடைபெற்ற மேலும் ஒரு சம்பவத்தையும் நான் அறிவேன். ஜெர்மனியில் உள்ள ஒரு பள்ளியில், ஒரு ஆசிரியர் பிள்ளையிடம், உனது அப்பா அம்மா போட்டோவைக் கொண்டுவா என்று சொல்ல, அந்தப் பிள்ளையோ, இரண்டு பெண்கள் நிற்கும் போட்டோவைக் கொண்டுவந்தது. ஆசிரியரோ, 'உனது பெற்றோரின் போட்டோவை கேட்டேன்" என்று சொன்னார். அந்த பிள்ளையின் பெற்றோர் ஓரினச் சேர்க்கையாளர்கள் (lesbians); அவர்கள் ஒரு பிள்ளையை எடுத்து வளர்க்கிறார்கள்; இந்த இரண்டுபேரும்தான் உனது பெற்றோர் என்று பிள்ளைக்குச் சொல்லிக்கொடுத்திருந்தார்கள். அதனால், ஆசிரியர் சொன்னதைக் கேட்ட பிள்ளை வீட்டிற்கு வந்து, 'நீங்கள் எனது பெற்றோர் இல்லை, நீங்கள் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்க முடியாது என்று ஆசிரியர் சொல்லுகிறார்" என்று சொன்னபோது, அந்த பிள்ளையின் வாக்குமூலத்தின்படி, அந்த ஆசிரியர் ஒன்றரை மாதங்கள் ஜெயில் தண்டனையை அனுபவித்தார். இப்படிப்பட்ட அநேக நிகழ்வுகள் வெளிநாடுகளில் பள்ளிகளில் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன.  ஆனால், தேவனையும், அவருடைய அன்பினையும் மற்றும் அவருடைய ஞானத்தையும் பிள்ளைகளுக்குக் காண்பிக்கும் ஒரு பொன்னான நேரத்தினை ஆசிரியர்களுக்குத் தேவன் தந்திருக்கிறார். உங்களது வருமானம் குறைவாயிருக்கலாம்; ஆனால், நீங்கள் வைக்கப்பட்டிருக்கின்ற இடமோ உயர்வானது என்பதை உணர்ந்தால் மாத்திரமே, 'தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட பாத்திரமாக தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட பணியில் நான் அமர்த்தப்பட்டிருக்கின்றேன்" என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ள இயலும். 

வார்த்தையில் அவரைப் பிரசங்கிப்போர் பெருகினாலும்

வாழ்க்கையில் அவரைப் பிரதிபலிப்போர் வேண்டும்

முன்மாதிரிகளைத் தேடும் உலகத்தின் கண்களெல்லாம்

உன்மாதிரியைக் கண்டு உன்னதரை அறியனும்

வருங்காலத் தலைமுறை நம் கரங்களில் வந்திருக்க

வனைந்திடும் குயவர் நாம் இதை மறந்திடக்கூடாது

தலைமுறையினை தேவனண்டைத் திருப்பிவிட

  தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட பாத்திரங்கள் நாம் தேவனாலே

                                                                       அன்பரின் அறுவடைப் பணியில் 

                                       அன்பு சகோ. D. அகஸ்டின் ஜெபக்குமார்

July 2026

 கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான ஜெபப் பங்காளரே, 

  உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்து தீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டியாக அவதரித்தவரும் (யோவான் 1:29)> தேவதூதருக்கு உதவியாகக் கைகொடாமல்> ஆபிரகாமின் சந்ததிக்கு உதவியாகக் கைகொடுத்து (எபி. 2:16)> நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம் காயப்பட்டு> நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் நொறுக்கப்பட்டவரும் (ஏசா. 53:5)> மரணத்தைப் பரிகரித்து> ஜீவனையும் அழியாமையையும் சுவிசேஷத்தினாலே வெளியரங்கமாக்கினவருமாகிய (2 தீமோ. 1:10) ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இனிய நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள். 
  கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் ஆணிவேராகவும்> உயர்த்திக் கூறப்படவேண்டியச் செய்தியாகவும் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்தும்>  தேவனுக்குத் தூரமாக மக்கள் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த காலத்திலும்> நியாயத்தீர்ப்பு மற்றும் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த தேவ வெளிப்பாட்டினைப் பெற்ற முற்பிதாக்களைக் குறித்தும்> அத்துடன்> வசனத்தைப் புரட்டுவோரிடமிருந்து விலகி வாழவேண்டிய அவசியத்தையும் கடந்த இதழ்களில் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டேன். தொடர்ந்து> இந்த இதழில்> உயிர்த்தெழுதலின் மேன்மையான சில காரியங்களை பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகின்றேன்; அதனை வாஞ்சிக்கவும்> அதற்கேற்ப வாழவும் வரும் நாட்களில் தேவன் உதவிசெய்வாராக!  

சடுதியான ஒளியில் இயேசுவைக் கண்டவனும்> முகமுகமாய்த் தரிசித்தவனும்> தேவ சத்தத்தைக் கேட்டவனும்> பலமுறை காட்சி பெற்றவனுமாகிய பவுல்> சிறைச்சாலையில் இருக்கும் நேரத்திலும்> 'இப்படி நான் அவரையும் அவருடைய உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமையையும்> அவருடைய பாடுகளின் ஐக்கியத்தையும் அறிகிறதற்கும்> அவருடைய மரணத்திற்கொப்பான மரணத்திற்குள்ளாகி> எப்படியாயினும் நான் மரித்தோரிலிருந்து உயிரோடெழுந்திருப்பதற்குத் தகுதியாகும்படிக்கும்> அவருக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமென்று விட்டேன்; குப்பையுமாக எண்ணுகிறேன் (பிலி 3:10>11) என்று எழுதுகின்றார். மரித்தவர்கள் அனைவரும் உயிரோடு எழும்புவார்கள் என்றுதானே வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம்; அப்படியிருக்க> இது எத்தகைய உயிர்த்தெழுதல்? அன்றியும்> ஒரேதரம் மரிப்பதும்> பின்பு நியாயத்தீர்ப்படைவதும்> மனுஷருக்கு நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறது (எபி. 9:27) என்றுதானே வேதம் கூறுகின்றது; அப்படியென்றால்> பவுல் குறிப்பிடும் இந்த உயிர்தெழுதல் எத்தகையது? இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையில் மரித்த எல்லாரும் உயிரோடு எழும்புவார்கள் என்பது உண்மைதான்; என்றபோதிலும்> பவுல் குறிப்பிடும் இந்த உயிர்த்தெழுதலோ மேன்மையான உயிர்த்தெழுதல். 

பழைய தேவ தாசர்களுக்கு அபிஷேகம் என்றால் என்ன என்று தெரியாது> ஆவியில் நிறைவது என்றால் என்ன என்று தெரியாது> அந்நிய பாஷை என்றால் என்ன என்று தெரியாது> பெரிய பெரிய கூட்டங்களை அவர்கள் பார்த்ததில்லை; கிறிஸ்துவுக்காக அடிக்கப்பட்டார்கள் அவர்கள் கீழ்க்கண்டவாறு பாடலை எழுதினார்கள். 

என் மீட்பர் உயிரோடிருக்கையிலே எனக்கென்ன 
குறைவுண்டு நீ சொல் மனமே

கவலைகள் தீர்ப்பார் கண்ணீர் துடைப்பார்
கடைசி மட்டும் கைவிடாதிருப்பார்
பாவமன்னிப்பளிப்பார் பாக்கியங்கொடுப்பார்
பரமபதவியினுள் என்றனை எடுப்பார்
என்னுயிர் மீட்கவே தன்னுயிர் கொடுத்தோர்
என்னோடிருக்கவே எழுந்திருந்தோர்

விண்ணுல குயர்ந்தோர்
உன்னதஞ் சிறந்தோர்
மித்திரனே சுகபத்திரமருளும்
பாவமோ> மரணமோ> நரகமோ> பேயோ
பயந்து நடுங்கிட ஜெயம் சிறந்தோர்
சாபமே தீர்த்தோர் சற்குருநாதன்
சஞ்சலமினியேன் நெஞ்சமே மகிழ்வாய்

    நீங்கள் கிறிஸ்துவுடன்கூட எழுந்ததுண்டானால், கிறிஸ்து தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கும் இடத்திலுள்ள மேலானவைகளைத் தேடுங்கள். பூமியிலுள்ளவைகளையல்ல, மேலானவைகளையே நாடுங்கள். ஏனென்றால், நீங்கள் மரித்தீர்கள், உங்கள் ஜீவன் கிறிஸ்துவுடனே தேவனுக்குள் மறைந்திருக்கிறது (கொலோ 3:1-3) என்று வாசிக்கின்றோமே. கிறிஸ்துவை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, பழைய மனிதனைப் புதைத்து, புது மனிதனாக எழும்புகிறோம்; அதுவே ஞானஸ்நானம். கிறிஸ்துவோடு மரித்து, எழுந்து, அவரோடு ஆளுகை செய்வதற்கு நாம் ஆயத்தமாயிருக்கிறோம். இயேசு உயிரோடிருக்கிறார் என்பதை நம் மூலமாக நமது ஜனங்கள் பார்க்கட்டும். பயத்துடனே கர்த்தரைச் சேவியுங்கள், நடுக்கத்துடனே களிகூருங்கள். குமாரன் கோபங்கொள்ளாமலும், நீங்கள் வழியிலே அழியாமலும் இருக்கும்படிக்கு, அவih முத்தஞ் செய்யுங்கள்; கொஞ்சக்காலத்திலே அவருடைய கோபம் பற்றியெரியும்; அவரை அண்டிக்கொள்ளுகிற யாவரும் பாக்கியவான்கள். (சங் 2:11,12).

பிரியமானவர்களே! உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்து, இன்றும் அற்புதங்களைச் செய்யப் போதுமானவர். ஒருமுறை, சீதை இங்குதான் பிறந்தாள் என்று நம்பப்படுகின்ற பீஹாரின் சீத்தாமடி என்ற ஊரில் கூட்டங்களை நடத்துவதற்காக நாங்கள் சென்றிருந்தபோது, நாங்கள் கேட்டிருந்த மைதானம் அரசு நிகழ்ச்சிகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுவிட்டதினால், ஓர் உயர்நிலைப் பள்ளி மைதானத்தில் கூட்டங்களை நடத்துவதற்கான ஏற்பாடுகளை நாங்கள் செய்துகொண்டிருந்தோம். முதல் நாள் கூட்டத்தில், கிறிஸ்துவை அதுவரை கேட்டிராத மக்கள் 500 பேர் கூடினார்கள்; முதல் நாள் கூட்டத்திலேயே ஆண்டவர் அநேகரை சுகமாக்கினார். பள்ளி இருக்கின்ற அதே தெருவில் அரசாங்க மருத்துவமனை ஒன்று இருந்தது. அங்கிருந்த ஒரு நர்ஸ் 18 வருடங்களாக யானைக்கால் வியாதியினால் பாதிக்கப்பட்டு, பல மருந்துகளைச் சாப்பிட்டும் குணமாகாமல், நடப்பதற்குக் கஷ்டப்பட்டவராக அந்த மருத்துவமனையில் வேலைசெய்துகொண்டிருந்தார். யாரோ சிலர் அந்தப் பெண்ணிடம், 'இங்கே இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள் வந்திருக்கிறார்கள்; நேற்றைய கூட்டத்தில் அநேகருக்கு சுகம் கிடைத்தது, நீங்கள் செல்வீர்களென்றால், உங்களுக்கும் சுகம் கிடைக்கும்" என்று சொன்னார்கள். மாலை 7 மணிக்கு பணியில் இருந்த அவர், மருத்துவரிடம், அரைமணி நேரம் அனுமதி பெற்றுக்கொண்டு கூட்டத்திற்கு வந்தார். இரண்டாம் நாள் கூட்டத்தில், 1500 பேர் வந்திருந்தார்கள்; நான் பாடல் வேளையை நடத்திக்கொண்டிருந்தேன். அந்த நேரத்தில், மைதானத்திற்குள் நுழைந்து அந்தப் பெண் காலை வைத்ததும், மின்சாரம் பாய்ந்ததுபோல உணர்ந்தார்; யானைக் கால் வியாதியும் குணமாகிவிட்டது. வீட்டிற்கு ஓடிச் சென்று, தன் புருஷனை அழைத்துக்கொண்டு, மேடைக்கு ஓடி வந்து, 'இயேசு ஜீவிக்கிறார்" என்று சொன்னார்; அல்லேலூயா! 

பின்பு ஒருநாள் அவர் உபதேசித்துக் கொண்டிருக்கிறபோது கலிலேயா யூதேயா நாடுகளிலுள்ள சகல கிராமங்களிலும், எருசலேம் நகரத்திலுமிருந்து வந்த பரிசேயரும் நியாயசாஸ்திரிகளும் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்; அப்பொழுது பிணியாளிகளைக் குணமாக்கத்தக்கதாகக் கர்த்தருடைய வல்லமை விளங்கிற்று (லூக். 5:17) என்று வாசிக்கின்றோமே! இன்றைய நாட்களிலும், தேவனைத் துதிக்கின்ற, தேவனுடைய வசனம் உயர்த்தப்படுகின்ற இடங்களில் இது நிச்சயம் நடக்கும். 

  இயேசு உயிர்த்தெழுந்த செய்திதான் இன்றைய நாட்களில் கொண்டாடப்படவேண்டியது; அதுதான், பாவ வாழ்க்கையிலிருந்து நம்மை விலக்கிவைக்கும். உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த பழைய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்களின் எதிர்பார்ப்பையும், ஆவியிலே அதை அவர்கள் கண்டார்கள் என்பதையும், புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் நமக்கு இருக்கின்ற நம்பிக்கையையும் கடந்த இதழ்களில் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டேன். இந்த இதழிலிலும், உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த மேலும் சில உண்மைகளை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.

லாசரு மரித்திருந்த வேளையில், 'ஆண்டவரே, இப்பொழுது நாறுமே, நாலுநாளாயிற்றே" (யோவான் 11:39) என்று அவனுடைய சகோதரியாகிய மார்த்தாளே சொல்லுகிறபோது, இயேசு அவளை நோக்கி: 'உன் சகோதரன் உயிர்த்தெழுந்திருப்பான்" என்று சொல்லுகின்றார் (யோவான் 11:23). அப்பொழுது மார்த்தாள், 'உயிர்த்தெழுதல் நடக்கும் கடைசிநாளிலே அவனும் உயிர்த்தெழுந்திருப்பான்" என்று அறிந்திருக்கிறேன்" (யோவான் 11:24) என்று சொல்லுகின்றாள். தேவ வார்த்தைகளை எழுதிப் பெற்ற யூதர்களுக்கு மாத்திரமே உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த நம்பிக்கையும், மரணத்தைக் குறித்த மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறித்த பயமும் இருந்தது; மற்றவர்கள் அதை நம்பவில்லை. 

பீஹாரில், இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வாழ்ந்த புத்தன், ஆண்டவரையோ, தேவனையோ, மரணத்தைக் குறித்த எந்த ஒரு காரியத்தையோ அறியாதவராகத்தான் வாழ்ந்தான். அவன் ஒரு இளவரசனாக வாழ்ந்தான், அவனது இயற்பெயர் சித்தார்த்தன், ஒரு மனைவியும் மகனும் அவனுக்கு இருந்தார்கள். துக்கத்தையோ, கஷ்டத்தையோ அவன் பார்ப்பதற்கு அவனது தாய் தகப்பன் அனுமதிக்கவேயில்லை. ஒருநாள், அரண்மனையின் உப்பரிகையிலிருந்து தெருவை, தனது நாட்டு மக்களின் நடவடிக்கைகளைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அப்போது, மரித்துப்போன ஒருவனை நான்குபேர் தூக்கிக்கொண்டு போகிறதையும், 

    பின்னர் ஒரு சிறிய கூட்டம் அழுதுகொண்டு செல்லுவதையும் பார்த்தான். சேவகர்களைக் கேட்டபோது, 'அந்த மனிதன் மரித்துப்போய்விட்டான்" என்று சொல்லக் கேட்டான். அதுவரை அவனுக்கு மரணத்தைக் குறித்த எந்த ஒரு அறிவும் இல்லாதிருந்தது. அப்போது, மந்திரிகள் மரணத்தைக் குறித்து அவனுக்கு விளக்கிக்கூறினார்கள். இதைக் கேட்டதும், தூக்கம் வராமல், மனைவியையும் பிள்ளையையும் விட்டுவிட்டு, வீட்டை விட்டுப் புறப்பட்டு, ஊர் ஊராகத் திரிந்து, இறுதியாக வந்து சேர்ந்ததுதான் பீஹாரின் கயா. புத்தகயாவுக்கு அவன் வந்தபோது, அவனுக்கு ஞானம் வந்ததாக ஜனங்கள் நம்புகிறார்கள். அவன் கண்டுபிடித்ததெல்லாம், 'துக்கத்திற்குக் காரணம் ஆசையே" என்பதுதான். ஆசையை விட்டுவிட்டால் துக்கம் போய்விடும் என்று, 'துக்கமில்லாத வாழ்கையைக் குறித்த ஆசை" அவனுக்கு உண்டானதினால், அங்கு நிர்வாணமாக உட்கார்ந்தவனாக, கண்களை மூடினவனாக, இப்பிறவியைக் கடந்துபோய்விட்டான் என்பது நம்பிக்கையே ஒழிய, கடவுளையோ, உண்டாக்கினவரையோ குறித்த எந்த ஒரு அறிவும் இல்லாதவன். இந்தியாவில் 66000 முறை பிறக்கவேண்டும் என்று சொல்லுவார்கள். எனவே, திருவள்ளுவரும், 'பிறவிக் கடல் நீந்தினான்" என்று எழுதிவிட்டார். இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையில்லாத உலகத்தில்தான் இயேசு கிறிஸ்து வந்தார். ஜீவகாலமெல்லாம், மரணபயத்தோடேயே அவர்கள் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தார்கள். ஆதலால், பிள்ளைகள் மாம்சத்தையும் இரத்தத்தையும் உடையவர்களாயிருக்க, அவரும் அவர்களைப்போல மாம்சத்தையும் இரத்தத்தையும் உடையவரானார்; மரணத்துக்கு அதிகாரியாகிய பிசாசானவனைத் தமது மரணத்தினாலே அழிக்கும்படிக்கும்,  ஜீவகாலமெல்லாம்    மரணபயத்தினாலே 

அடிமைத்தனத்திற்குள்ளானவர்கள் யாவரையும் விடுதலைபண்ணும்படிக்கும் அப்படியானார் (எபி. 2:14,15).  

ஆம், பிரியமானவர்களே! பாவங்களை மன்னிக்க மனுஷ குமாரனுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்று சொல்லும் இயேசு, பாதாளத்தில் இறங்கியது நமக்காகவே. திமிர்வாதக்காரன் உயிரோடு இருக்கும்போதே, 'உன் பாவங்கள் உனக்கு மன்னிக்கப்பட்டது" என்று சொல்லவில்லையா! நம்மை பயமுறுத்துகிற சத்துருவாகிய சாத்தானின் கையிலிருந்து பாதாளத்திற்கும் மரணத்திற்கும் உரிய திறவுகோல்களைப் பிடுங்கினவராக, சாத்தானின் கரங்களில் சிறையாயிருந்த சாமுவேல், தாவீது, ஆபிரகாம் போன்றவர்களையும் மற்றும் தீர்க்கதரிசிகளையும் சிறையாக்கிக்கொண்டு பரதீசுக்கு ஏறிப்போனார் இயேசு கிறிஸ்து; எத்தனை பெரிய சுவிசேஷம் இது. 

ஒருமுறை மார்த்தாண்டத்தில் நடைபெற்ற கூட்டங்களில் நான் பங்கேற்றபோது, ஒரு மூதாட்டி என்னைச் சந்தித்து, ஒரு சுருக்குப் பையை எனது கரங்களில் கொடுத்து, தலையில் கைவைத்து ஜெபிக்கும்படியாக என்னைக் கேட்டுக்கொண்டார்கள்; அதில் 372 ரூபாய் சில்லறையாக இருந்தது. அதில் ஒரு கடிதமும் காணப்பட்டது; அதில், 'ஐயா, அகஸ்டின் ஜெபக்குமார், நாங்கள் இரண்டு சகோதரிகள். இரண்டுபேருக்கும் புருஷர்கள் இல்லை. எனது அக்காவுக்கு இரண்டு கண்களும் தெரியாது. எனக்கு வயதாகிவிட்டது; எனது அக்காவுக்கு வலிப்பு நோய் உண்டு; எனவே அவளை விட்டுவிட்டு நான் எங்கும் போகமுடியாது. குடும்பத்தாரின் ஆதரவு எங்களுக்கு இல்லை; அரசு கொடுக்கின்ற 200 ரூபாயிலேயே எங்கள் காலத்தைக் கடத்துகின்றோம். நாங்கள் ஒரு குடிசை வீட்டிலேயே வாழுகின்றோம். பக்கத்து வீட்டு தொலைக்காட்சியில் வரும் உங்கள் செய்தி என்னை தட்டி எழுப்பியது.  எனவே, எனது அக்கா உறங்கும்போது, பக்கத்திலிருக்கும் சாலையில் அமர்ந்து பிச்சை எடுப்பேன். அதைத்தான் சேர்த்துவைத்து கர்த்தருக்காகக் கொடுக்கிறேன் என்று எழுதியிருந்தார்கள்.   

பிரியமானவர்களே! நமக்காக மரித்து உயிரோடு எழுந்த ஆண்டவரை உலகத்திற்குச் சொல்லவே, நமக்கு தேவன் இந்த வாழ்கையைத் தந்திருக்கிறார். ஆனால், நாமோ, எப்பொழுதும் நம்மைக் குறித்தே நினைத்து, நம்முடைய முன்னேற்றத்தையே நினைத்து, படித்தாலும் அதைவைத்துச் சம்பாதிப்பது எப்படி? என்றே யோசிக்கிறோமே; ஆண்டவருக்காக நாம் செய்தது என்ன? ஆலயத்திற்காக நான் கோபுரத்தைக் கட்டியிருக்கிறேன் என்று சிலர் பெருமைபட்டுக்கொள்வதுண்டு; அது குருவிகளுக்காகக் கட்டப்பட்ட கழிப்பிடமே.  

புதிய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்கள், இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார் என்பதையே உரக்கக் கூறினார்கள். இந்த இயேசுவை தேவன் எழுப்பினார்; இதற்கு நாங்களெல்லாரும் சாட்சிகளாயிருக்கிறோம் (அப் 2:32) என்றும், கிறிஸ்து பாடுபடவேண்டுமென்று தேவன் தம்முடைய தீர்க்கதரிசிகளெல்லாருடைய வாக்கினாலும் முன்னறிவித்தவைகளை இவ்விதமாய் நிறைவேற்றினார் (அப் 3:18) என்றும், அவர் உங்களெல்லாரையும் உங்கள் பொல்லாங்குகளிலிருந்து விலக்கி, உங்களை ஆசீர்வதிக்கும்படி தேவன் தம்முடைய பிள்ளையாகிய இயேசுவை எழுப்பி, முதலாவது உங்களிடத்திற்கே அவரை அனுப்பினார் (அப் 3:26) என்றும், கர்த்தராகிய இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலைக்குறித்து அப்போஸ்தலர்கள் மிகுந்த பலமாய்ச் சாட்சிகொடுத்தார்கள்; அவர்களெல்லார்மேலும் பூரண கிருபை உண்டாயிருந்தது (அப் 4:33) என்றும் அப்போஸ்தலர்கள் கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலைப் பறைசாற்றியதைக் குறித்து வாசிக்கின்றோமே. மரித்தேன், ஆனாலும், இதோ, சதாகாலங்களிலும் உயிரோடிருக்கிறேன், ஆமென்; நான் மரணத்திற்கும் பாதாளத்திற்குமுரிய திறவுகோல்களை உடையவராயிருக்கிறேன் (வெளி 1:18) என்று சொல்லுகிற இயேசுவை அல்லவா உயர்த்த அழைக்கப்பட்டவர்கள் நாம். 'இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார்" என்பதே அன்றைய கிறிஸ்தவத்தின் பாடலாயிருந்தது; ஆனால், இன்றைய கிறிஸ்தவத்தின் பாடலோ,  'வெறுங்கையாய்ப் போனேன், இரண்டு பரிவாரம் கொண்டுவந்தேன்" என்பது. யாக்கோபு வெறும் தடியோடு சென்று, லேயாள் மற்றும் ராகேல் என்ற இரண்டு பரிவாரத்தோடு வந்தான். இப்படிப்பட்ட தவறான பாடல்களை இன்றைய நாட்களில் பாடிக்கொண்டிருக்கிறோம். 

ஆதி அப்போஸ்தலர்கள், கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலைப் பிரசங்கித்ததினாலேயே அடிக்கப்பட்டார்கள். இந்த மனுஷன் கொள்ளைநோயாகவும், பூச்சக்கரத்திலுள்ள சகல யூதர்களுக்குள்ளும் கலகம் எழுப்புகிறவனாகவும், நசரேயருடைய மதபேதத்துக்கு முதலாளியாகவும் இருக்கிறானென்று கண்டறிந்தோம். இவன் தேவாலயத்தையும் தீட்டுப்படுத்தப் பார்த்தான். நாங்கள் இவனைப் பிடித்து எங்கள் வேதப்பிரமாணத்தின்படியே நியாயந்தீர்க்க மனதாயிருந்தோம் (அப் 24:5,6) என்று பவுலைக் குறித்துச் சொன்னபோது, நீதிமான்களும் அநீதிமான்களுமாகிய மரித்தோர் உயிர்தெழுந்திருப்பது உண்டென்று இவர்கள்  தேவனிடத்தில் நம்பிக்கைகொண்டிருக்கிறதுபோல, நானும் நம்பிக்கைகொண்டிருக்கிறேன் (அப் 24:15) என்று உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்துச் சொல்லுகின்றான் பவுல். அதுமாத்திரமல்ல, தங்களுடைய மார்க்கத்தைக்குறித்தும், மரித்துப்போன இயேசு என்னும் ஒருவன் உயிரோடிருக்கிறாரென்று பவுல் சாதித்ததைக்குறித்தும் சில தர்க்கவிஷயங்களை அவன்பேரில் விரோதமாய்ச் சொன்னார்கள் (அப் 25:19) என்றும் வாசிக்கின்றோமே. பவுல் அடிக்கப்பட்டதற்குக் காரணம், மரித்த இயேசு உயிரோடு இருக்கிறார் என்ற அவன் பிரசங்கித்ததே. நாம் கிறிஸ்துவுக்காக பாடுகளைச் சகித்திருக்கிறோமா? 

பிரியமானவர்களே! உயிரோடிருக்கும் ஆண்டவர் நம்மோடு இருப்பதற்குத் தடையாயிருப்பவைகளை விட்டு விலகுவோம். ஆஸ்தியோ, அந்தஸ்தோ, காதலோ, கர்வமோ, பணமோ ஆண்டவருக்கும் நமக்கும் இடையில் தடை உண்டாக்கிவிடாதபடி கவனமாயிருப்போம். கர்த்தராகிய இயேசுவை நீ உன் வாயினாலே அறிக்கையிட்டு, தேவன் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினாரென்று உன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்படுவாய். நீதியுண்டாக இருதயத்திலே விசுவாசிக்கப்படும், இரட்சிப்புண்டாக வாயினாலே அறிக்கைபண்ணப்படும் (ரோமர் 10:9,10); இதனாலேயே நாம் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறோம். இப்படிப்பட்ட விசுவாசத்தினாலேயே அவர்கள் ராஜ்யங்களை ஜெயித்தார்கள், நீதியை நடப்பித்தார்கள், வாக்குத்தத்தங்களைப் பெற்றார்கள், சிங்கங்களின் வாய்களை அடைத்தார்கள், அக்கினியின் உக்கிரத்தை அவித்தார்கள், பட்டயக்கருக்குக்குத் தப்பினார்கள், பலவீனத்தில் பலன்கொண்டார்கள்; யுத்தத்தில் வல்லவர்களானார்கள், அந்நியருடைய சேனைகளை முறியடித்தார்கள். ஸ்திரீகள் சாகக்கொடுத்த தங்களுடையவர்களை உயிரோடெழுந்திருக்கப் பெற்றார்கள்; வேறுசிலர் மேன்மையான உயிர்த்தெழுதலை அடையும்படிக்கு, விடுதலைபெறச் சம்மதியாமல், வாதிக்கப்பட்டார்கள் (எபி 11:33-35). அதுமாத்திரமல்ல, வேறுசிலர் நிந்தைகளையும் அடிகளையும் கட்டுகளையும் காவலையும் அநுபவித்தார்கள்; கல்லெறியுண்டார்கள், வாளால் அறுப்புண்டார்கள், பரீட்சைபார்க்கப்பட்டார்கள், பட்டயத்தினாலே வெட்டப்பட்டு மரித்தார்கள், செம்மறியாட்டுத் தோல்களையும் வெள்ளாட்டுத் தோல்களையும் போர்த்துக்கொண்டு திரிந்து, குறைவையும் உபத்திரவத்தையும் துன்பத்தையும் அநுபவித்தார்கள்; உலகம் அவர்களுக்குப் பாத்திரமாயிருக்கவில்லை; அவர்கள் வனாந்தரங்களிலேயும் மலைகளிலேயும் குகைகளிலேயும் பூமியின் வெடிப்புகளிலேயும் சிதறுண்டு அலைந்தார்கள். இவர்களெல்லாரும் விசுவாசத்தினாலே நற்சாட்சிபெற்றும்; வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்டதை அடையாமற்போனார்கள் (எபி 11:36-39).

விசுவாசம் மலைகளைப் பெயர்க்கும் என்பது உண்மைதான்; விசுவாசம் மரித்தோரை உயிரோடு எழுப்பச் செய்யும் என்பது உண்மைதான்; பீஹாரில் சிறு பிள்ளைகளைக் கொண்டு மரித்துப்போனவர்களை தேவன் உயிரோடு எழுப்பியிருக்கிறார். விசுவாசம் உலகத்தை ஜெயிக்கும் என்பது மெய்யே! ஆனால், வேறு சிலரோ மேன்மையான உயிர்த்தெழுதலுக்காகக் காத்திருப்பவர்கள். இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டதினால், சாதாரண உயிர்த்தெழுதல் கிடைக்கக்கூடும்; என்றபோதிலும், மேன்மையான உயிர்த்தெழுதலில் பங்குள்ளவர்களாக மாற நாம் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.

அன்றியும், நான் சிங்காசனங்களைக் கண்டேன்; அவைகளின்மேல் உட்கார்ந்தார்கள்; நியாயத்தீர்ப்புக் கொடுக்கும்படி அவர்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டது. இயேசுவைப்பற்றிய சாட்சியினிமித்தமும் தேவனுடைய வசனத்தினிமித்தமும் சிரச்சேதம்  பண்ணப்பட்டவர்களுடைய ஆத்துமாக்களையும், மிருகத்தையாவது அதின் சொரூபத்தையாவது வணங்காமலும் தங்கள் நெற்றியிலும் தங்கள் கையிலும் அதின் முத்திரையைத் தரித்துக்கொள்ளாமலும் இருந்தவர்களையும் கண்டேன். அவர்கள் உயிர்த்துக் கிறிஸ்துவுடனேகூட ஆயிரம் வருஷம் அரசாண்டார்கள். மரணமடைந்த மற்றவர்கள் அந்த ஆயிரம் வருஷம் முடியுமளவும் உயிரடையவில்லை. இதுவே முதலாம் உயிர்த்தெழுதல். முதலாம் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பங்குள்ளவன் பாக்கியவானும் பரிசுத்தவானுமாயிருக்கிறான்; இவர்கள்மேல் இரண்டாம் மரணத்திற்கு அதிகாரமில்லை; இவர்கள் தேவனுக்கும் கிறிஸ்துவுக்கும் முன்பாக ஆசாரியராயிருந்து, அவரோடேகூட ஆயிரம் வரு~ம் அரசாளுவார்கள் (வெளி. 20:4-6) என்று வாசிக்கின்றோமே. 

இதனையே, பரிசுத்தவான்கள் உலகத்தை நியாயந்தீர்ப்பார்களென்று அறியீர்களா? உலகம் உங்களால் நியாயந்தீர்க்கப்படுவதாயிருக்க, அற்ப வழக்குகளைத் தீர்க்க நீங்கள் அபாத்திரரா?  தேவ தூதர்களையும் நியாயந்தீர்ப்போமென்று அறியீர்களா? அப்படியிருக்க, இந்த ஜீவனுக்கேற்றவைகளை (இந்த சபைக்கேற்றவைகளை) நீங்கள் தீர்த்துக்கொள்ளாக்கூடாதிருக்கிறது எப்படி? இந்த ஜீவனுக்கேற்ற (இந்த சபைக்கேற்ற) வழக்குகள் உங்களுக்கு இருந்தால், தீர்ப்புச்செய்கிறதற்கு, சபையில் அற்பமாய் எண்ணப்பட்டவர்களை நியமித்துக்கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு வெட்கம் உண்டாகும்படி இதைச் சொல்லுகிறேன். சகோதரனுக்கும் சகோதரனுக்கும் உண்டான வழக்கைத் தீர்க்கத்தக்க விவேகி ஒருவனாகிலும் உங்களுக்குள் இல்லையா? (1கொரி 6:2-5) என்று எழுதுகின்றார் பவுல். 

பிரியமானவர்களே! உலகத்தை நியாயந்தீர்ப்பதற்கு அவர் நம்மை நம்புகிறார், இந்த உலகத்தையும் தேவதூதர்களையும் நியாயந்தீர்ப்பதற்கு சிங்காசனத்தில் நம்மை அமரச்செய்ய அவர் விரும்புகிறார். இத்தகைய மேன்மையான உயிர்த்தெழுதலை வாஞ்சிக்க கர்த்தர் நமக்கு உதவிசெய்வாராக!

 

மேன்மையான உயிர்த்தெலுதலும் மேலோக வாழ்வுடனும்

ஆயிரம் வருட ஆளுகையிலும் சிங்காசனத்தில் அவருடனும்

நித்தியமாய் இணைந்திருக்கும் சத்தியத்தின் சந்ததி நாம்

நிழலான இத்தரையோ ஓர் இமைப்பொழுதில் நீங்கிடுமே0

உயிர்த்தெழுதலின் செய்தி உலகெங்கும் சொல்லப்படட்டும்

பாதாளம் செல்லும் மக்கள் பரலோகம் சேர்க்கப்படட்டும்

வருகை அது சமீபமே விரைந்து செயல்படுவோமே

விண்ணகத்தின் வேலையிலே தாமதம் வேண்டாமே

                                                                            அன்பரின் அறுவடைப் பணியில் 

                                                                    அன்பு சகோதரர் D. அகஸ்டின் ஜெபக்குமார்

    

June 2026

 

கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான ஜெபப் பங்காளரே, 

என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு; அப்படியில்லாதிருந்தால், நான் உங்களுக்குச் சொல்லியிருப்பேன்; ஒரு ஸ்தலத்தை உங்களுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்போகிறேன். நான் போய் உங்களுக்காக ஸ்தலத்தை ஆயத்தம்பண்ணினபின்பு, நான் இருக்கிற இடத்திலே நீங்களும் இருக்கும்படி, நான் மறுபடியும் வந்து உங்களை என்னிடத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளுவேன்  (யோவான் 14:2,3) என்று சொன்னவரும்,  நான் எங்கே இருக்கிறேனோ அங்கே அவர்களும் என்னுடனேகூட இருக்க விரும்புகிறேன் (யோவான் 17:24) என்று பிதாவினிடத்தில் வேண்டிக்கொண்டவருமாகிய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இனிய நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துதல்கள்.  

உயிர்த்தெழுதலே கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் ஆணி வேர் என்றும், உயிர்த்தெழுதலின் செய்தியே உயர்த்திக் கூறப்படவேண்டும் என்றும், உயிர்த்தெழுதலின் செய்தியை நம்மை இயக்குவிக்கும் சக்தி என்றும் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டதோடு, பாவத்தில் வாழும் மக்கள் உயிரோடிருந்தாலும் மரித்தவர்களே என்றும், பரிசுத்தவான்களுக்கோ மரமும் நித்திரைதான் என்றும், உயிர்த்தெழுதலின் செய்தி சத்துருவினால் சகிக்கக்கூடாதது என்றும் கடந்த இதழில் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டேன். இந்த இதழில், உயிர்த்தெழுதலின் மேலும் சில உண்மைகளை பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகின்றேன்; வேத வாக்கியங்களைப் புரிந்துகொள்ளவும், மேன்மையானவைகளையே வாழ்க்கையில் வாஞ்சிக்கவும் தேவன் நமக்கு உதவிச் செய்வாராக! 

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில், கிறிஸ்துவுக்கு முன் வாழ்ந்த மனிதர்களுக்கு, அதாவது, வேதவசனத்தை அறியாதவர்களுக்கு, உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த அறிவு இல்லாதிருந்தது. ஆனால், கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகின்ற, வேதவார்த்தைகள் தேவனால் அருளப்பட்டது என்று விசுவாசிக்கின்ற, அவைகள் தேவ ஆவியினால் எழுதப்பட்டது என்ற நம்புகின்ற நாம், சில காரியங்களை பழைய ஏற்பாட்டில் தெளிவாகக் காணமுடியும். ஏனென்றால், பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் வாழ்ந்த யூதர்களுக்கு, தேவன் தன்னுடைய வார்த்தையை தன்னுடைய விரலினால் எழுதிக் கொடுத்தார். எனவேதான், அவர்களைப் பார்த்து, இவ்விதமாய்ச் சீரைப் பெற்ற ஜனம் எது? என்றும், பாக்கியம் பெற்ற ஜனம் எது? என்றும், தேவனை இவ்வளவு சமீபமாய்ப் பெற்ற ஜாதி எது? என்று ஆண்டவரே கேள்வி எழுப்புகின்றார். இதற்குள், புறஜாதியாயிருந்தவர்கள் உட்படவில்லை. ஆனால், ஆண்டவர் எழுதிக் கொடுத்த வார்த்தைகளுக்குத் தன்னை விட்டுக் கொடுத்த தேவ மனிதர்களுக்கு, வரும் காலங்களில் நடைபெறவிருக்கும் காரியங்களை தேவன் சொல்லாமலில்லை. விசேஷமாக ஆதாமுக்கு ஏழாம் தலைமுறையான ஏனோக்கு, 300 வருடங்கள் குடும்பஸ்தனாக, பிள்ளைகளையும் மற்றும் பேரப் பிள்ளைகளையும் கண்டவனாக வாழ்ந்து, தேவ வெளிப்பாடையும் பெற்றான். 

ஆனால், அந்நாட்களில் வாழ்ந்த மனிதர்களைக் குறித்தோ, 'இவர்கள் தங்களுக்குத் தெரியாதவைகளைத் தூஷிக்கிறார்கள்; புத்தியில்லாத மிருகங்களைப்போலச் சுபாவப்படி தங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கிறவைகளாலே தங்களைக் கெடுத்துக்கொள்ளுகிறார்கள். இவர்களுக்கு ஐயோ! இவர்கள் காயீனுடைய வழியில் நடந்து, பிலேயாம் கூலிக்காகச்செய்த வஞ்சகத்திலே விரைந்தோடி, கோரா எதிர்த்துப்பேசின பாவத்திற்குள்ளாகி, கெட்டுப்போனார்கள். இவர்கள் உங்கள் அன்பின் விருந்துகளில் கறைகளாயிருந்து, பயமின்றிக்கூட விருந்துண்டு, தங்களைத் தாங்களே மேய்த்துக்கொள்ளுகிறார்கள்; இவர்கள் காற்றுகளால் அடியுண்டோடுகிற தண்ணீரற்ற மேகங்களும், இலையுதிர்ந்து கனியற்று இரண்டுதரஞ் செத்து வேரற்றுப்போன மரங்களும், தங்கள் அவமானங்களை நுரைதள்ளுகிற அமளியான கடலலைகளும், மார்க்கந்தப்பி அலைகிற நட்சத்திரங்களுமாயிருக்கிறார்கள்; இவர்களுக்காக என்றென்றைக்கும் காரிருளே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது" (யூதா 1:10-13) என்று எழுதுகிறார் யூதா. 

ஆபேல் காயினால் கொல்லப்பட்டான். காயீன் பொல்லாங்கனுக்குத் தன் வாழ்க்கையில் இடங்கொடுத்தபடியினால், 'பொல்லாங்கனால் உண்டாயிருந்து தன் சகோதரனைக் கொலைசெய்த காயீன்" (1யோவான் 3:12) என்றே அவனைக் குறித்து வேதம் சொல்லுகிறது. காயின் ஆண்டவரின் சமுகத்திலிருந்து விரட்டியடிக்கப்பட்டவன். ஆனால், தண்டனை பெற்ற காயீனோ, 'எனக்கு இட்ட தண்டனை என்னால் சகிக்கமுடியாது. இன்று என்னை இந்தத் தேசத்திலிருந்து துரத்திவிடுகிறீர்; நான் உமது சமுகத்துக்கு விலகி மறைந்து, பூமியில் நிலையற்று அலைகிறவனாயிருப்பேன்; என்னைக் கண்டுபிடிக்கிறவன் எவனும் என்னைக் கொன்றுபோடுவானே" (ஆதி. 4:13,14) என்று ஆண்டவரிடத்திலேயே அவர் கொடுத்த தண்டனையைக் குறித்துக் கேள்வி எழுப்புகின்றான். இன்றைய நாட்களிலும், தேவன் இல்லை என்று சொல்லுகிறவர்களும் மற்றும் தேவனை தேவனாக ஆறியாதவர்களின் இருதயத்திலும் இதைப்போன்ற பலவிதமான கேள்விகள் எழும்புகின்றன. ஆம், அவர்கள் காயீனின் வழிகளில் நடக்கிற மனிதர்கள்.  

ஆதாம் கீழ்ப்படியாமற்போனபோது, 'பூமி சபிக்கப்பட்டிருக்கும்" (ஆதி. 3:17) என்று சொன்ன ஆண்டவர், காயீன் பாவம் செய்தபோதோ, 'பூமி இனி பலன் கொடுக்காது" (ஆதி. 4:12) என்று சொல்லுகிறார். பூமி சபிக்கப்பட்டதற்குக் காரணம் ஆதாம்; ஆனால், பூமி பலன் கொடாமலிருப்பதற்குக் காரணம் பகை. சகோதரருக்குள்ளே விரோதத்தை உண்டுபண்ணுதல் ஆண்டவர் அருவருக்கிற காரியம் (நீதி. 6 அதி.) என்று சொல்லுகிறது வேதம். எனது சட்டையில் தூசி பட்டுவிட்டதென்றால், அதைத் துடைத்துவிடலாம்; ஆனால், என்னுடைய சட்டையில் அசிங்கம் பட்டுவிட்டதென்றால், சொந்த பிள்ளையில் மலம் பட்டுவிட்டதென்றால், இருந்துவிட்டுப்போகட்டும் என்று சொல்லிவிட முடியுமா? சீ..... என்று சொல்லுகிறோமே; அதுவே அருவருப்பு. சகோதரர்களுக்குள் விரோதத்தை உண்டாக்குவதும் இப்படிப்பட்டதே! சில பாஸ்டர்கள் மற்ற பாஸ்டர்களுக்கு ‘Pசயளைந வாந டுழசன” என்றுகூட சொல்லமாட்டார்கள். ஏன்? என்று கேட்டால், என்னிடத்திலிருந்து ஜனங்களைப் பிரித்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள் என்று சொல்லுவார்கள். இன்றைய நாட்களில், காயீனுடைய வழிகளில் வாழும் மனிதர்கள் அநேகர் இந்தியாவிலும் மற்றும் உலகமெங்கிலும் பரவியிருக்கிறார்கள். 

அதுமாத்திரமல்ல, 'பிலேயாம் கூலிக்காகச் செய்த வஞ்சகத்திலே விரைந்தோடி" (யூதா 1:11) என்றும் இவர்களைக் குறித்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது. பிலேயாமினிடத்தில் இரண்டு ஆவிகள் கிரியை செய்தன. 'கண் திறக்கப்பட்டவன்" என்றும் தன்னைச் சொல்லிக்கொள்ளுவான், நிமித்தமும் பார்ப்பான். இப்படிப்பட்ட இரட்டை ஆவியைக் கொண்ட பிலேயாமைப் போன்ற மனிதர்களும் இந்நாட்களில் உண்டு. 

ஒரு சகோதரர் தெருவில் நின்றவாறு மற்றொருவருடன் கெட்ட வார்த்தையில் சண்டையிட்டுக்கொண்டிருந்தார். அவரது வெள்ளை நிற காலர் இல்லாத ஜிப்பா உடையைப் பார்த்த நான், அவர் ஒரு பெந்தேகோஸ்தேகாரர் என்று புரிந்துகொண்டவனாக அருகில் சென்று, 'சகோதரனே" என்று சொன்னபோது, 'எனக்கு மனுஷர் பாஷையும் பேசத் தெரியும் தூதர் பாஷையும் பேசத் தெரியும்" என்று என்னிடத்தில் சொன்னார். அவர் பேசியது தூதர் பாஷை அல்ல, தூஷணப் பாஷை. துதித்தலும் சபித்தலும் ஒரே வாயிலிருந்து புறப்படுகிறது. என் சகோதரரே, இப்படியிருக்கலாகாது (யாக். 3:10) என்று எழுதுகிறார் யாக்கோபு. பிலேயாமுக்கு காசுதான் முக்கியம். மேலும், 'கோரா எதிர்த்துப்பேசின பாவத்திற்குள்ளாகி, கெட்டுப்போனார்கள்" (யூதா 1:11) என்றும் எழுதுகிறார் யூதா. இப்படிப்பட்ட பிலேயாமைப் போன்ற கோராகைப் போன்ற மனிதர்கள் இன்றைய நாட்களிலும் உண்டு.

இப்படிப்பட்ட தேவனற்ற தேவபக்தியற்ற சந்தியாரின் மத்தியிலும், இப்படிப்பட்ட ஆவியினால் நிறைந்த மனிதர்கள் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோதிலும், உலகத்தின் மனிதர்கள் தேவனுக்குத் தூரமாக வாழ்ந்துகொண்டிருந்த காலத்திலும், ஆதாமுக்கு ஏழாம் தலைமுறையான ஏனோக்கு தேவனோடு நடந்தான். பிரியமானவர்களே! யார் தேவனோடு நடக்கவில்லையென்றாலும், நாம் தேவனோடு நடக்கமுடியும். ஒரு குடும்பம் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்தார்கள், 'ஊரார் எங்களை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டார்கள்; எங்களுக்கு நன்கு பெண் பிள்ளைகள், நாங்கள் மட்டும் தான் தேவனுக்காக நின்றோம்; அந்த நேரத்தில், சாத்ராக் Nமுஷாக் ஆபேத்நேகோ என்பவர்களைக் குறித்து நீங்கள் பேசிய செய்தியைக் கேட்டோம்; என்ன வந்தாலும் பரவாயில்லை என்று தைரியமாக நின்றோம்" என்று சொன்னார்கள். அநேக நேரங்களில், பக்கத்து வீட்டார் சரியில்லை, எதிர்த்த வீட்டார் சரியில்லை என்று மட்டுமே நாம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம், உடன் பணிசெய்கிறவர்கள் சரியில்லை என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம், சபைக்கு வருகிறவர்களே சரியில்லை என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம்; பரவாயில்லை; ஆனால், நாம் தேவனோடுகூட நடக்க அழைக்கப்பட்டவர்கள்.  

எனவே, 

கர்த்தரோடிசைந்தே நடந்தேன்

கிருபை சமாதானம் ஈந்தார்

விசுவாசத்தால் நானும் பிழைத்ததால்

விரும்பி என்னை அணைத்தார் 

எனக்கேன் இனி பயமே

எந்தன் இயேசு என் துணையே

என் துன்ப நேரத்திலே

இயேசுவே என்னோடிருப்பார் 

என்று பாடுகிறார் சகோதரி சாராள் நௌரோஜி

ஆதாமுக்கு ஏழாந்தலைமுறையான ஏனோக்கும் இவர்களைக்குறித்து: 'இதோ, எல்லாருக்கும் நியாயத்தீர்ப்புக் கொடுக்கிறதற்கும், அவர்களில் அவபக்தியுள்ளவர்கள் யாவரும் அவபக்தியாய்ச் செய்துவந்த சகல அவபக்தியான கிரியைகளினிமித்தமும். தமக்கு விரோதமாய் அவபக்தியுள்ள பாவிகள் பேசின கடின வார்த்தைகளெல்லாவற்றினிமித்தமும், அவர்களைக் கண்டிக்கிறதற்கும், ஆயிரமாயிரமான தமது பரிசுத்தவான்களோடுங்கூடக் கர்த்தர் வருகிறார்" என்று முன்னறிவித்தான் (யூதா 1:14,15).  

ஒருமுறை தூத்துக்குடியில் கூட்டங்களில் பேசிக்கொண்டிருந்தேன், இரண்டாம் நாள் கூட்டத்தில் பேசும்படியாக நான் சென்றிருந்தபோது, அங்கே சிலர் நோட்டீஸ் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அதில், இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு உடலெல்லாம் சீலைப்பேன் இருந்தது; இயேசு கிறிஸ்து குளிக்கிறதே இல்லை; இயேசு கிறிஸ்து பயங்கர நாற்றமுடையவர் என்று நோட்டீஸ் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். என்னுடைய கைகளில் அந்த நோட்டீஸ் கிடைத்தது. அவர்களுக்கு நான் பதிலாக, 'இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு உடலில் பேன் இருந்தது என்று எந்த புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறது என்று எனக்கு காட்டினால், நான் உனது வீட்டிற்கு வந்து மண்டியிடுவதற்கு ஆயத்தம்" என்று அவர்களுக்குச் சொன்னதோடு, 'சீலைப்பேனை எடுத்துத் தின்கிறதைக் கும்பிடுகிற நீ அதைச் சொல்லக்கூடாது" என்றும் அவர்களுக்குச் சொன்னேன்; அடுத்த நாள் அவர்கள் வரவில்லை. 

ஆதி சபைகளில் விசுவாசிகள் 'மாரநாதா" என்றே ஒருவரையொருவர் வாழ்த்தினார்கள். நாம் இப்போது, 'அல்லேலூயா அல்லது ''Praise The Lord" என்று சொல்லுகிறோம். பீஹாரில், சிலர், அவர்களுக்கும் ஆண்டவருக்கும் சம்மந்தமே இருக்காது; என்றபோதிலும், ''Praise The Lord" என்று சொல்லுவார்கள். முதலில், 'அல்லேலூயா" என்றே சொல்லிக்கொடுத்தோம்; ஆனால், வயதான பாட்டிமாரெல்லாம் 'ஆலுகொய்யா" என்று சொல்லத்தொடங்கிவிட்டார்கள்; ஹிந்தியில் 'ஆலு" என்றால் உருளைக் கிழங்கு. எனவே, பின்னர், ''Praise The Lord"  என்று சொல்லிக்கொடுத்தோம். ஆதி சபை விசுவாசிகளும், உபத்திரவத்தில், நெருக்கத்தில், அவமானத்தில் இருந்தபோதும், ஒருவரையொருவர் சந்திக்கும்போதும், 'மாரநாதா" 'இயேசு வருகிறார்" என்றே சொன்னார்கள். இச்செய்தி அவர்களைத் உற்சாகப்படுத்துவதாகவும், தட்டியெழுப்புவதாயிருந்தது. ஆதாமுக்கு ஏழாந்தலைமுறையான ஏனோக்கே இதனைச் சொன்னார். பழைய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்கள், 'தேவன் நியாயம் தீர்க்க வருகிறார்" என்பதை அறிந்திருந்தார்கள்.

எனவே, 'ஆயிரத்து முந்நூற்று முப்பத்தைந்து நாள்மட்டும் காத்திருந்து சேருகிறவன் பாக்கியவான்" (தானி 12:12) என்பதைக் கேட்டதும், தானியேலின் மனதில், 'நீர் எப்போது வருவீர்?" என்ற கேள்வி உண்டாயிற்று. அப்பொழுது, விசேஷித்த ஆவியைப் பெற்ற தானியேலைப் பார்த்து, 'நீயோவென்றால் முடிவுவருமட்டும் போயிரு; நீ இளைப்பாறிக்கொண்டிருந்து, நாட்களின் முடிவிலே உன் சுதந்தர வீதத்துக்கு எழுந்திருப்பாய்" என்கிறார் ஆண்டவர் (தானி 12:13). பழைய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்களுக்கு, 'நான் மறுபடியும் எழுந்திருப்பேன்; சுதந்தர வீதத்திற்காக எழுந்திருப்பேன்" என்ற நம்பிக்கை இருந்தது; தேவ ஆவியைப் பெற்ற தானியேலுக்கு இது வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. 

எனவே, யோசேப்பு தன் சகோதரரை நோக்கி: நான் மரணமடையப்போகிறேன்; ஆனாலும், தேவன் உங்களை நிச்சயமாய்ச் சந்தித்து, நீங்கள் இந்தத் தேசத்தைவிட்டு, தாம் ஆபிரகாமுக்கும் ஈசாக்குக்கும் யாக்கோபுக்கும் ஆணையிட்டுக்கொடுத்திருக்கிற தேசத்துக்குப் போகப்பண்ணுவார் என்று சொன்னதுமன்றி; தேவன் உங்களைச் சந்திக்கும்போது, என் எலும்புகளை இவ்விடத்திலிருந்து கொண்டுபோவீர்களாக என்றும் சொல்லி; யோசேப்பு இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்தில் ஆணையிடுவித்துக்கொண்டான் (ஆதி. 50:24,25) என்று வாசிக்கின்றோம். இதன் காரணம் என்ன? இயேசு, மறுபடியும் மகா சத்தமாய்க் கூப்பிட்டு, ஆவியை விட்டார்.   அப்பொழுது, தேவாலயத்தின் திரைச்சீலை மேல்தொடங்கிக் கீழ்வரைக்கும் இரண்டாகக் கிழிந்தது, பூமியும் அதிர்ந்தது, கன்மலைகளும் பிளந்தது. கல்லறைகளும் திறந்தது, நித்திரையடைந்திருந்த அநேக பரிசுத்தவான்களுடைய சரீரங்களும் எழுந்திருந்தது. அவர் உயிர்த்தெழுந்தபின்பு, இவர்கள் கல்லறைகளைவிட்டுப் புறப்பட்டு, பரிசுத்த நகரத்தில் பிரவேசித்து, அநேகருக்குக் காணப்பட்டார்கள் (மத். 27:50-53) என்று வாசிக்கின்றோமே; இதனை, ஆவியில் யோசேப்பு முன்னறிந்திருந்ததினாலேயே தன்னுடைய எலும்புகளை எடுத்துக்கொண்டுபோங்கள் என்று சொல்லுகின்றான். தான் மரித்து உலர்ந்த எலும்பாக மாறியிருந்தாலும், அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்கவேண்டும் என்ற வாஞ்சை அவனுக்குள் காணப்பட்டது. யோசேப்பு ஆவியில் நிறைந்தவனல்லவா, வரும் பஞ்சங்களையும் அழிவையும் காணக்கூடியவனல்லவா, அவனுக்கு, 'இயேசு வருவார், அவரை கல்வாரிச் சிலுவையில் அடிப்பார்கள், அவர் சத்தமிடுவார், அப்பொழுது கல்லறைகள் திறக்கும்; அப்பொழுது நான் பரிசுத்த நகரத்தில் பிரவேசிக்கவேண்டும்" என்ற தன்னைக் குறித்த வெளிப்பாடு இருந்தது. 

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில், தேவ ஆவியினால் நடத்தப்பட்ட பரிசுத்தவான்கள் அனைவருக்கும் இப்படிப்பட்ட எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.   'என் ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் நன்மையும் கிருபையும் என்னைத் தொடரும்; நான் கர்த்தருடைய வீட்டிலே நீடித்த நாட்களாய் நிலைத்திருப்பேன்" (சங். 23:6) என்று முடிவில்லாத வாழ்க்கையைக் குறித்தும், நானோ, ஜீவனுள்ளோர் தேசத்திலே கர்த்தருடைய நன்மையைக் காண்பேன் என்று விசுவாசியாதிருந்தால் கெட்டுப்போயிருப்பேன் (சங் 27:13) என்று தன்னுடைய விசுவாசத்தையும் தாவீது சொல்லுகின்றானே! பழைய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்கள் ஆவியில் நடத்தப்பட்டார்கள், ஆவியில் நிறைந்துமிருந்தார்கள். எனவே, நேபுகாத்நேச்சார் தானியேலைப் பார்த்து, 'தேவ ஆவியைப் பெற்ற  மனுஷன்" என்றும், பார்வோன் யோசேப்பைப் பார்த்து, 'தேவ ஆவியைப் பெற்ற  மனுஷன்" என்றும் சொல்லுகின்றார்கள்.  

நம்மிடத்தில் இன்று இருப்பது எந்த ஆவி? ஒரு சகோதரியினிடத்தில், உங்கள் கணவர் சபையில் முழங்காலிலேயே துள்ளுகிறாரே! அவருக்கு என்ன ஆவி இருக்கிறது? என்று கண்டுபிடித்தீர்களா? என்று கேட்டேன். அதற்கு அந்த சகோதரி, அவர், வீட்டில் பருப்பு வேகிறதற்கு பத்து நிமிடம் பிந்திவிட்டாலே  துள்ளுவார். நேற்று அவர் வாங்கிக்கொடுத்தது உடனே வெந்துவிட்டது; ஆனால், இன்று அவர் வாங்கிக்கொடுத்த பருப்பு குக்கரில் மூன்று விசில் வந்தபோதிலும் வேகவில்லை; அதற்காக இப்படித் துள்ளுகிறார். என்னுடைய மாமியாரிடத்தில் கேட்டபோது, 'இவன் இன்று அல்ல; வயிற்றில் இருக்கும்போதும் இப்படி குதித்துக்கொண்டுதான் இருந்தான்" என்று சொன்னார்.  ஆம், இன்றைய நாட்களிலும் அநேகருக்குள் இருக்கின்ற ஜென்ம சுபாவம் போகவில்லை. தாயின் வயிற்றில் குதித்துக்கொண்டிருந்தவர்கள் பலர், இன்றும் குதித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; ஆனால், அவர்கள் ஆவியில் குதிக்கிறார்கள் என்று நாம் ஏமாந்துவிடுகின்றோம். பிரியமானவர்களே! தேவ ஆவியினால் நிறைந்தவர்களாக எப்போதும் காணப்பட தேவன் நமக்கு துணைசெய்வாராக. 

ஆனாலும், இயேசுவின் நாட்களில் காணப்பட்ட பரிசேயர்கள் உயிர்த்தெழுதலை விசுவாசித்தார்கள்; ஆனால், சதுசேயர்களுக்கு உயிர்த்தெழுதலில் விசுவாசமில்லாதிருந்தது. எனவே, அவர்கள் இயேசுவினிடத்தில் வந்து, போதகரே, ஒருவனுடைய சகோதரன் சந்தானமில்லாமல் தன் மனைவியை விட்டு இறந்துபோனால், அவனுடைய சகோதரன் அவன் மனைவியை விவாகம் பண்ணி, தன் சகோதரனுக்குச் சந்தானம் உண்டாக்கவேண்டுமென்று மோசே எங்களுக்கு எழுதிவைத்திருக்கிறாரே. இப்படியிருக்க, ஏழுபேர் சகோதரர் இருந்தார்கள்; மூத்தவன் ஒரு பெண்ணை விவாகம்பண்ணி, சந்தானமில்லாமல் இறந்துபோனான். இரண்டாம் சகோதரன் அவளை விவாகம்பண்ணி, அவனும் சந்தானமில்லாமல் இறந்துபோனான். மூன்றாம் சகோதரனும் அப்படியேயானான். ஏழுபேரும் அவளை விவாகம்பண்ணி, சந்தானமில்லாமல் இறந்துபோனார்கள். எல்லாருக்கும் பின்பு அந்த ஸ்திரீயும் இறந்துபோனாள். ஆகையால், உயிர்த்தெழுதலில், அவர்கள் எழுந்திருக்கும்போது, அவர்களில்  எவனுக்கு அவள் மனைவியாயிருப்பாள்? ஏழுபேரும் அவளை மனைவியாகக் கொண்டிருந்தார்களே என்று கேட்கிறார்கள். சில மதங்களில், 'நீ பரிசுத்த யுத்தம் செய்துவிட்டால், நேராக பரதீசுக்குச் செல்லுவாய்; அங்கே சென்றதும் உனக்கு 70 மனைவிகள் கிடைப்பார்கள்; கொஞ்ச நாட்களுக்குப் பின்பு 440 மனைவிகள் கிடைப்பார்கள்" என்று அவர்களது புத்தகங்களில் எழுதப்பட்டிருக்கிறதை நான் அறிவேன். 

இன்றைய நாட்களிலும், அநேக கள்ளப் பிரசங்கிகள், பொருளாசையைத் தூண்டிவிடுகின்ற பிரசங்கிகள், 'ஆபிரகாம் மிகுந்த சீமானாயிருந்தான்" என்று மாத்திரம் பிரசங்கிப்பது உண்டு. இவர்கள் அடிக்கடி தொலைக்காட்சிகளில் தோன்றுவார்கள். ஆபிரகாமைப் போல தேவன் உன்னை ஆசீர்வதிக்க விரும்புகிறார், அதற்காகத்தான் இயேசு சிலுவையில் சாபமானார் என்றும், ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதம் உனக்குத்தான் என்றும் பிரசங்கிப்பார்கள். இதனைக் கேட்கும் மக்களுக்கும், 'எங்களுக்கும் அப்படியே ஆகக்கடவது" என்று சொல்லத்தான் நோன்றும். ஆனால், ஆபிரகாமின் வீட்டிற்கு கர்த்தர் (இயேசு) இரண்டு தூதர்களோடு வந்தபோது, 'அவன் பகலிலே உஷ்ணவேளையில் கூடாரவாசலிலே உட்கார்ந்திருந்திருந்து, தன் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கும்போது, இதோ, மூன்று புருஷர் அவனுக்கு எதிரே நின்றார்கள்; அவர்களைக் கண்டவுடனே, அவன் கூடாரவாசலிலிருந்து அவர்களுக்கு எதிர்கொண்டு ஓடித் தரை மட்டும் குனிந்து" (ஆதி 18:1,2) என்றே வாசிக்கின்றோம். ஆனால், ஆபிரகாம் கூடார வாசலில் உட்கார்ந்திருந்தான் என்பதை, பொருளாசையைத் தூண்டுகிற பிரசங்கிகள் சொல்லுவதில்லை. மேலும், 'ஆண்டவரே, உம்முடைய கண்களில் எனக்குக் கிருபை கிடைத்ததானால், நீர் உமது அடியேனைவிட்டுக் கடந்துபோகவேண்டாம். கொஞ்சம் தண்ணீர் கொண்டுவரட்டும், உங்கள் கால்களைக் கழுவி, மரத்தடியில் சாய்ந்துகொண்டிருங்கள்" (ஆதி. 18:3,4) என்றே கூறுகின்றான் ஆபிரகாம். ஆபிரகாம் வீட்டின் வரவேற்பறை மரத்தடியே!  இதனை மறைத்துவிட்டு, 'ஆபிரகாமைப் போல உங்களையும் தேவன் சீமானாக்குவார்" என்பதை மாத்திரமே பிரசங்கிக்கிறவர்கள் உண்டு.  

  ஆனால், 'இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நீங்கள் வேதவாக்கியங்களையும், தேவனுடைய வல்லமையையும் அறியாததினாலல்லவா தப்பான எண்ணங் கொள்ளுகிறீர்கள்? (மாற்கு 12:19-24) என்று பதில் கூறுகின்றார். இன்றைய நாட்களிலும், சதுசேயர்களைப் போல, வேத வாக்கியங்களைத் தவறாக எண்ணும் மனிதர்கள் உலகத்தில் உண்டு. நம்மிடத்தில் நல்ல வீடு, வாகனம் என அனைத்தும் இருக்கலாம்; ஆனால், அவைகளோடு நாம் ஓட்டிக்கொள்ளக்கூடாது; கூடாரவாசியாக வாழவேண்டும்; அதுவே தேவனுடைய சித்தம். என்னுடைய வீட்டின் முன் பகுதியில், 'நம்முடைய குடியிருப்போ பரலோகத்திலிருக்கிறது" (பிலி. 3:20) என்ற வசனத்தையே எழுதியிருக்கிறேன். நான் வசிக்கும் வீட்டிற்கு வாடகையும் கொடுக்கிறேன், மின்சாரக் கட்டனமும் செலுத்துகின்றேன்.  

எனவேதான், 

கூடார வாசிகளாகும் நமக்கிங்கு

வீடென்றும் நாடென்றும் சொல்லலாமோ?

கைவேலையில்லாத வீடொன்றை மேலேதான்

செய்வேன் எனச் சொல்லிப் போகலையோ 

                                                                                          - ஆனந்தமே பரமானந்தமே    

என்று பாடுகின்றோம். 

பிரியமானவர்களே! பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த வாஞ்சை இருந்தது; ஆனால், புதிய ஏற்பாட்டின் காலத்தில் வாழும் நமக்கோ, உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த நிச்சயம் உண்டு; அல்லேலூயா!  

பொருளாசையைத் தூண்டி, போதனையைப் புரட்டி

ஐசுவரியமும் ஆஸ்தியுமே ஆசீர்வாதம் எனக் கூறி

சீமானாய் வாழுவதையே தங்கள் செய்தியாக மாற்றி

கூடாரவாசிகள் எனக் கூறுவதில்லை போதகர் பலர்

                                                                                                             ஆனால், நாமோ, 

'மாரநாதா" என்றே வாழ்த்துவோம் சகோதரரை

வருகையைச் சொல்லும் வார்த்தையது இத்தரையில்

விளங்காத மனிதர்க்கு இன்னும் அது விமர்சனந்தான்

விண்ணகம் செல்வோருக்கோ வாழ்த்துதலின் செய்தியது

                                                                                  அன்பரின் அறுவடைப் பணியில் 

                                                                   அன்பு சகோதரர் D. அகஸ்டின் ஜெபக்குமார்

MAY 2026

கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான ஜெபப் பங்காளரே, 

நித்தியமும் அழிவில்லாமையும் அதரிசனமுள்ள ராஜனுமாய், தாம் ஒருவரே ஞானமுள்ள தேவனுமாயிருப்பவரும் (1தீமோ. 1:17), நான் உங்களுக்குக்  கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம்பண்ணுங்கள். இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன் (மத். 28:20) என்று இராஜ்யத்தின் பணியில் நம்மை உற்சாகப்படுத்துகிறவரும், நானே உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன், என்னை விசுவாசிக்கிறவன் மரித்தாலும் பிழைப்பான் (யோவான் 11:25) என்று வாக்களித்தவருமாகிய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இனிய நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள். ஒருவராய், சாவாமையுள்ளவரும், சேரக்கூடாத ஒளியில் வாசம்பண்ணுகிறவரும், மனுஷரில் ஒருவரும் கண்டிராதவரும், காணக்கூடாதவருமாயிருக்கிறவர்; அவருக்கே கனமும் நித்திய வல்லமையும் உண்டாயிருப்பதாக! (1தீமோ. 6:16)

பிரியமானவர்களே! இன்றைய நாட்களில், அநேக விசுவாசிகளுக்கும் கூட்டத்தாருக்கும் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த தெளிவு இல்லை. 'ஆண்டவர் மரணத்திலிருந்து எழுந்தார்" என்பதனைப் பண்டிகையாக நாம் கொண்டாடுகிறவர்கள்; என்றாலும், கிறிஸ்து பிறப்பின் பண்டிகைக்கு கொடுக்கின்ற முக்கியத்துவத்தை, கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்த பண்டிகைக்கு நாம் கொடுப்பதில்லை. கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்த பண்டிகைதான் அதிகமாகக் கொண்டாடப்பட்டிருக்க வேண்டும்; ஆனாலும், என்ன காரணத்தினாலோ, கிறிஸ்து பிறப்பின் பண்டிகைக்கு நாம் அத்தனை முக்கியத்துவம் கொடுத்து, விசேஷப் பாடல்கள் மற்றும் பவனி என்றெல்லாம் வைத்திருக்கிறோம்; வீடு வீடாகச் சென்று பாடல்களைப் பாடுகிறோம், புத்தாடைகளை வாங்குகிறோம், பலகாரங்கள் செய்து மற்றவர்களுக்கும் கொடுக்கிறோம். கிறிஸ்மஸ் என்று சொன்னாலே, சபைகளிலேயும் நாட்டிலேயும் ஒரு குதூகலம் உண்டாகிவிடுகின்றது. துபாய் போன்ற நாடுகளில், செப்டம்பர் மாதத்திலேயே கடைகளை அலங்கரிக்கத் தொடங்கிவிடுவார்கள்;அமெரிக்காவிலே முன்னதாகவே நட்சத்திரங்கள் தொங்கவிடப்பட்டுவிடும். ஆனால், சபைகளிலே கிறிஸ்மஸ் கொண்டாடினதாக புதிய ஏற்பாட்டில் எங்கும் காணப்படவில்லை. 

கிறிஸ்து பிறப்பின் பண்டிகைக்கு நான் விரோதி அல்ல; ஏனெனில், சுவிசேஷத்தை அறிவிப்பதற்கு வட இந்தியாவில் நாங்கள் அதை உபயோகப்படுத்திவருகின்றோம். உலக மக்கள் அனைவரும் அறிந்திருக்கின்றபடியினாலே, நற்செய்தியைச் சொல்லுவதற்கு அது நல்லதோர் நாள். அரசு உயர் அதிகாரிகளையும், மந்திரிமார்களையும் கூட விழாக்களுக்கு அழைத்து, நற்செய்தியினை அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள முடியும். கிறிஸ்மஸ் அன்று, இப்படிப்பட்ட நோக்கத்தோடு செய்யப்படும் காரியங்களுக்கு நான் விரோதி அல்ல. என்றபோதிலும், அப்போஸ்தல நடபடிகளிலோ அல்லது அதற்குப் பிறகு எழுதப்பட்ட நிருபங்களிலேயோ, கிறிஸ்மஸ் கொண்டாடினார்கள் என்றோ, இயேசுவுக்குப் பிறந்தநாள் கொண்டாடினார்கள் என்றோ எங்கும் எழுதப்படவில்லையே! என்ற கேள்வி எனக்கு உண்டு. அப்படியானால், எப்படியோ உலகத்தின் வழிபாடுகளுக்கு நம்மை விட்டு கொடுத்துவிட்டோம் என்ற ஆதங்கம் எனக்கு உண்டு. நாம் கொண்டாடியிருக்க வேண்டியது கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்த பண்டிகையையே! 

ஏன் கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலுக்கு நாம் அத்தனை முக்கியத்துவம் கொடுக்கவேண்டும்? இந்த உலகத்தில், மரித்து உயிரோடு எழுந்தவர் இயேசு ஒருவர் மாத்திரமே. பெரிய பெரிய தலைவர்கள் மண்ணுக்குள் போய்விட்டார்கள், இதிகாச நாயகர்களும் போய்விட்டார்கள்; சித்தர்களும் செத்து மண்ணுக்குள் போய்விட்டார்கள். இயேசுவும் மண்ணுக்குள் சென்றார்; ஆனால், மூன்றாம் நாள் உயிரோடு எழும்பினார். அவருடைய கல்லறை மாத்திரமே இன்றும் காலியாக இருக்கிறது, திறந்திருக்கிறது. 

வேதத்தின் பார்வையில், மரணம் எல்லா மனிதர்களுக்கும் பொதுவானதுதான். உலகத்தின் எல்லா மதங்களும், மார்க்கங்களும், கொள்கையாளர்களும், மற்ற அனைவரும், ஏன்? கிறிஸ்து இல்லை என்று சொல்லுகிற நாஸ்திகனும் கூட மரணத்தை விலக்க முடியாது என்பதை நன்கு அறிவார்கள். தீவிர கம்யூனிசவாதியாக இருந்தாலும், பெரியதோர் கலாச்சாரப் புரட்சியை சீனாவிலே கொண்டுவந்த மாசேதுங் மற்றும் ரஷ்யாவை ஆண்ட லெனின் போன்றவர்களானாலும் மண்ணுக்கடியிலேயே இருக்கிறார்கள். கம்யூனிசம் ரஷ்யாவில் வீழ்ந்தபோது, 'உனது சத்துவமும் மற்றும் தத்துவமும் எங்களை மாற்றவில்லை, எங்கள் நாட்டை மாற்றவில்லை" என்ற வெறுப்பில், மக்கள் லெனின் சிலையை கீழே தள்ளினார்கள். 

கம்யூனிசம் வீழ்ந்தபோது, மாஸ்கோ நன்றாயிருந்தது; ஆனால், சைபீரியாவோ தண்டனை கொடுக்கிற இடமாகக் காட்சியளித்தது. கைதிகளே அங்கு அனுப்பப்பட்டார்கள்; எட்டு மாதங்கள் வெறும் பனியை மாத்திரமே நாம் காணமுடியும். அங்கு இருக்கும் 'பைகால்" என்ற ஏரி, பல மைல்கள் நீளமானது, சிங்கப்பூர் மற்றும் இலங்கை தேசங்களைக் காட்டிலும் பெரியது. குளிர் காலங்களில், மேலே ஜீப் ஓட்டக்கூடிய அளவிற்கு அதன் தண்ணீர் உறைந்து காணப்படும்; அதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அங்குள்ள ஜனங்களின் நிலை மிகவும் மோசமானதாகக் காட்சியளித்தது. ஊழியத்திற்காக ஒருமுறை நான் அங்கு சென்று, ஒரு பெரிய ஹோட்டலில் தங்கியிருந்தேன். மங்கோலியாவிலிருந்து ரஷ்யாவிற்கு பயணித்ததாhல் இரவில் எதுவும் என்னால் சாப்பிடமுடியவில்லை. எனவே, காலையில் எழுந்து ஓர் உணவகத்திற்குச் சென்றேன், அங்கே இரண்டு பேர் மாத்திரமே இருந்தார்கள்; எனக்கு ரஷ்ய மொழி தெரியாது, ஹோட்டல்காரருக்கோ ஆங்கிலம் தெரியாது; நான் 'bread" என்று கேட்டபோது, அவன் என்னை மேலும் கீழும் பார்த்தான், அவனுக்குப் புரியவில்லை. முட்டையை உடைப்பதைப் போல செய்கைக் காட்டி ஒரு ஆம்ளேட் கேட்டேன் அதுவும் அவனுக்குப் புரியவில்லை. கடைசியாக, அங்கே யாரோ சாப்பிட்டுப் போட்ட ஒரு ரொட்டித் துண்டை காண்பித்து, இது வேண்டும் எனக் கேட்டபோது, 'இது மிகவும் விலை அதிகம்" என்று சொன்னான்; ஆம், அது நமது ஊரைக் காட்டிலும் பத்து மடங்கு அதிக விலையாயிருந்தது. கம்யூனிசம் விழுந்தபோது, ரொட்டி வாங்குவதற்குக்கூட ஜனங்கள் வரிசையில் நிற்கவேண்டியதாயிற்று. லெனின் கொள்கைகளைக் கொண்டிருந்த ரஷ்யா இப்படிதான் காணப்பட்டது, இன்றும் அநேகக் காரியங்கள் அப்படியே காணப்படுகின்றன; அந்த லெனின் அழிந்துபோனார்.  

எனது மகள் ரஷ்யாவில் மருத்துவம் பயிலச் சென்றிருந்தபோது,  ராஸ்தவ்கான் என்ற பிரபலமான ஒரு பட்டணத்தில்தான் அவள் பயிலும் பல்கலைக்கழகம் காணப்பட்டது. அவள் அங்கு சென்றபின், மூன்று நாட்களாக தொலைபேசியில் எங்களைத் தொடர்புகொள்ளவே இல்லை. மூன்று நாட்களுக்குப் பின், அழுதவளாக, 'அப்பா, இந்த யுனிவர்சிட்டியில், ஆண்களும் பெண்களுமாக எழுபத்தைந்து பேர் ஒரே அறையில் தங்கவைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்; அத்துடன், கழிவறைகளில் கதவுகளே இல்லை" என்று போனில் சொன்னாள். மகளே, 'உன்னை ஆண்டவர் கதவு இல்லாத டாய்லெட் இருக்கிற ஊருக்குக் கொண்டுசென்றிருக்கிறார்"; ஆனால், என்னையோ, 'சுவரே இல்லாத டாய்லெட் இருக்கிற ஊருக்குக் கொண்டுசென்றார்" என்று சொன்னேன். ஆம், கம்யூனிசம் மற்றும் மாசேதுங் கொள்கைகள் அனைத்தும் மண்ணுக்குள் போய்விட்டன; ஆனால், இயேசு கிறிஸ்துவோ இன்றும் உயிரோடு இருக்கிறார். ஆனால், 'உயிர்த்தெழுதல்" என்பதோ கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் ஆணி வேர். எனவே, கிறிஸ்து எழுந்திராவிட்டால், உங்கள் விசுவாசம் வீணாயிருக்கும்; நீங்கள் இன்னும் உங்கள் பாவங்களில் இருப்பீர்கள் (1கொரி. 15:17) என்று எழுதுகின்றார் பவுல். 

பெத்தானியாவில் குடியிருந்த லாசரு வியாதியாயிருந்தபோது, 'ஆண்டவரே, நீர் சிநேகிக்கிறவன் வியாதியாயிருக்கிறான்" என்று சொல்ல, அவனுடைய சகோதரிகள் அவரிடத்திற்கு ஆள் அனுப்பினார்கள் (யோவான் 11:3). ஆயினும், அதனைக் கேள்விப்பட்ட இயேசு, தாம் இருந்த இடத்திலே பின்னும் இரண்டுநாள் தாமதித்தார் (யோவான் 11:6). நான்கு நாட்கள் கழித்து அவர் பெத்தானியாவுக்கு வரும்போது, 'நம்முடைய சிநேகிதனாகிய லாசரு நித்திரையடைந்திருக்கிறான், நான் அவனை எழுப்பப்போகிறேன்" என்று சொன்னபோது, அவருடைய சீஷர்கள்: ஆண்டவரே, நித்திரையடைந்திருந்தால் சுகமடைவான் என்றார்கள் (யோவான் 11:11,12). மரித்துப்போயிருந்த லாசருவை, 'நித்திரையடைந்தவன்" என்று சொல்லுகின்றார் இயேசு. என்றபோதிலும், இயேசுவின் வார்த்தைகளை சீஷர்களோ புரிந்துகொள்ளவில்லை. மூன்று வருடங்கள் இயேசுவோடுகூட இருந்தபோதிலும், பயிற்சி பெற்றபோதிலும், அவரது வார்த்தைகளை அவர்களால் புரிந்துகொள்ள இயலவில்லை. 

சீஷர்கள் அநேக நேரங்களில் இயேசுவின் வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறினார்கள், 'பரிசேயர் சதுசேயர் என்பவர்களின் புளித்த மாவைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்" என்று இயேசு சொன்னபோது, 'நாம் அப்பங்களைக் கொண்டுவராதபடியால் இப்படிச் சொல்லுகிறார்" என்று அவர்கள் தங்களுக்குள்ளே யோசனைபண்ணினார்கள் (மத். 16:6,7). இயேசுவின் வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல், 'தரிசனம் கண்டேன், தரிசனம் கண்டேன்" என்று சொல்லிக்கொள்வோர் இந்நாட்களிலும் அநேகர் உண்டு. அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி: லாசரு மரித்துப்போனான் என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லுகின்றார் (யோவான் 11:14). அவரது வார்த்தைகளை நாம் புரிந்துகொள்ளத் தவறினாலும், அவர் நம்மை நேசிக்கிறார். இயேசு சொன்ன உவமையில், 'உன் சகோதரனாகிய இவனோ மரித்தான், திரும்பவும் உயிர்த்தான்" (லூக். 15:32) என்று தகப்பனிடத்தில் திரும்பி வந்த இளையகுமாரனைக் குறித்து  தகப்பன் சொன்னதை வேதத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோமே! நாம் மரித்தவர்களா? அல்லது நித்திரையாயிருப்பவர்களா? பாவத்தில் வாழும் மனிதர்களே மரித்தவர்கள்; எனவே, 'அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களினாலும் மரித்தவர்களாயிருந்த உங்களை உயிர்ப்பித்தார்" (எபே. 2:1) என்று எழுதுகின்றார் பவுல். 

கிறிஸ்துவுக்குள் வாழ்பவர்கள், உயிரோடு எழுந்தவர்கள்; அவர்களுக்குள் ஜீவன் வந்துவிட்டது, கிறிஸ்து இல்லாமல் வாழுவோர் பிரதமமந்திரியானாலும், முக்கியமந்திரியானாலும் நடைபிணங்களே! 'குமாரனை உடையவன் ஜீவனை உடையவன், தேவனுடைய குமாரன் இல்லாதவன் ஜீவன் இல்லாதவன்" (1யோவான் 5:12); இதுவே வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கினவரும், மரித்தோரிலிருந்து உயிரோடெழுந்தவருமான ஆண்டவரின் வார்த்தைகள். இதனாலேயே நாம் சுவிசேஷம் சொல்லுகின்றோம். சுவிசேஷம் அறிவிக்கப்படுவதற்கானக் காரணம் இதுவே. எனவே, உயிர்தெழுதலின் செய்தியை சீஷர்கள் அன்றைய நாட்களில் முழங்கினார்கள். அச்செய்தி, 'இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார்" என்ற செய்தி அன்றைய அரசாங்கத்திற்கும், அதிகாரிகளுக்கும், ஆசாரியர்களுக்கும் ஆபத்தானதாகக் காணப்பட்டது; அன்னா காய்பாவுக்கு அக்கினியைப் பற்றவைத்ததுபோலவும், அணுகுண்டைப் போட்டதுபோலவும் இருந்தது. பிரியமானவர்களே! இன்றைக்கு, சபை இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலைப் பறைசாற்றுமானால், இந்த தேசம் அசைந்துதான் ஆகும். 

'உயிர்த்தெழுதல்" என்ற வார்த்தையை, பழைய ஏற்பாட்டில் தேடினால் கிடைக்காது; அது புதிய ஏற்பாட்டின் புதிய செய்தி; நித்திய ஜீவனை நமக்குத் தருகிறதற்காகவே. ஏன் நாம் இயேசு கிறிஸ்துவின் அற்புதங்களை எடுத்துச் சொல்லுகின்றோம்? இயேசு தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து என்று நீங்கள் விசுவாசிக்கும்படியாகவும், விசுவாசித்து அவருடைய நாமத்தினாலே நித்தியஜீவனை அடையும்படியாகவும், இவைகள் எழுதப்பட்டிருக்கிறது (யோவான் 20:31). வேதம் நம்முடைய கரங்களில் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதற்கானக் காரணம், ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு வாக்குத்தத்தத்தைப் பார்த்து, அதையே சுற்றிவருவதற்கு அல்ல; தினம் ஒரு வாக்குத்தத்தம், வாரம் ஒரு வாக்குத்தத்தம், மாதம் ஒரு வாக்குத்தத்தம், வருடம் ஒரு வாக்குத்தத்தம் இருந்தால் போதும், என்று வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் மக்கள் இன்றைய நாட்களில் உண்டு. இதுவே வேதம் நமது கரங்களில் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதற்கானக் காரணம். பிரியமானவர்களே! நித்திய ஜீவனுக்கு நேராக நம்மை வழிநடத்தும் 'உயிர்த்தெழுதல்" என்ற பெரிய நற்செய்தியை நாம் நமது கரங்களில் வைத்திருக்கிறோம்; அது சாதாரணமானச் செய்தி அல்ல. எனவே, நாம் பயப்படவேண்டிய அவசியமில்லை; அந்த ஜீவனுக்கு முடிவில்லை. ஆகையினாலேயே, தெருத் தெருவாக, மூலை மூலையாக, ராஜ்யங்களுக்கு எல்லா மொழிகளிலேயும் சுவிசேஷத்தை எடுத்துச் சொல்லுகின்றோம்.  நானோ அவைகளுக்கு ஜீவன் உண்டாயிருக்கவும், அது பரிபூரணப்படவும் வந்தேன் (யோவான் 10:10) என்று சொல்லுபவர் நமது இயேசு. இதனைப் புரிந்துகொள்ளும்படியாகவே, 'மாம்சத்தின்படி தாவீதின் சந்ததியில் பிறந்தவரும், பரிசுத்தமுள்ள ஆவியின்படி தேவனுடைய சுதனென்று மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்ததினாலே பலமாய் ரூபிக்கப்பட்ட தேவகுமாரனுமாயிருக்கிறார்" (ரோமர் 1:5) என்று எழுதுகிறார் பவுல்.  'உயிர்த்தெழுதல்" இயேசுவை 'ஜீவிக்கிறவர்" என்றும் 'தேவனுடைய குமாரன்" என்றும் நிரூபிக்கிறது.   

இயேசுவை தேவனுடைய குமாரன் என்று சொல்லுவதை இஸ்லாமிய சகோதரர்கள் மறுதலிப்பார்கள்; அவர் ஒரு தீர்க்கதரிசி மாத்திரமே என்று அவர்கள் சொல்லலாம். நாம் இயேசுவை தேவனுடைய குமாரன் என்று சொல்லுவதற்குக் காரணம், அவருடைய உயிர்த்தெழுதலே. 

ஒருமுறை கூட்டங்களை நடத்துவதற்காகவும், அதற்கான ஆயத்தப் பணிகளைப் பார்வையிடவும் ஒரு இடத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அந்த இடத்தின் அருகில், அநேக இஸ்லாமியர்கள் வசிக்கின்றார்கள். அப்போது, அங்கு ஏழு வயது நிரம்பிய ஒரு சிறுவன் வந்தான். அவனது தலையில் எண்ணெய் இல்லை, சட்டை போடவில்லை, கால்சட்டை மட்டுமே போட்டிருந்தான். அவன் என்னிடத்தில், 'நான் பாட்டு பாடி, டான்ஸ் ஆடட்டுமா?" என்று கேட்டான். தொடர்ந்து, சமாரிய ஸ்திரீயினிடத்தில் இயேசு தண்ணீர் கேட்டபோது, 'நீர் யூதனாயிருக்க" என்று அவள் சொன்னதுபோல, அந்தச் சிறுவன் என்னிடத்தில், 'அங்கிள், நாங்க இயேசுவை தீர்க்கதரிசி என்று சொல்லுகிறோம்; நீங்க தேவனுடைய குமாரன் என்று சொல்லுகிறீர்கள்" என்று சொன்னான். அத்தோடு அவன் நிறுத்தவில்லை, என்னுடைய அப்பா, ஒரு இந்து பெண்ணை திருமணம் செய்துகொண்டு ஊரை விட்டே சென்றுவிட்டார் என்று தனது குடும்ப வரலாற்றை முழுவதுமாகச் சொல்லத் தொடங்கினான்; எனக்கோ, சமாரிய ஸ்திரீதான் ஞாபகம் வந்தது. 'நீ எப்படி டான்ஸ் ஆடுவாய்?" என்று நான் அவனிடத்தில் கேட்டபோது, 'ஷாருக்கான் மாதிரி ஆடுவேன்" என்று சொன்னான். ஷாருக்கான் தெரியும்; ஆனால், சாவை வென்ற இயேசு தெரியாது.   

பிரியமானவர்களே! இயேசுவின் உயிர்த்தெழுந்த செய்தியின் வல்லமையும், அதன் நிரூபணமும் நமக்குத் தெரிந்திருக்கவேண்டிய செய்தியல்லவா! எனவே, இயேசு உயிரோடு எழுந்ததும், உயிர்த்தெழுந்த செய்தி பிரசங்கிக்கப்படாதபடி, அன்றைய நாட்களில் இருந்த ஆசாரியரும்,  அன்னா காய்பாவும், எதிரிகளும் பிலாத்துவினிடத்தில் வந்து, 'ஆண்டவனே, அந்த எத்தன் உயிரோடிருக்கும்போது, மூன்று நாளைக்குப் பின் எழுந்திருப்பேன் என்று சொன்னது எங்களுக்கு ஞாபகமிருக்கிறது. ஆகையால், அவனுடைய சீஷர்கள் இராத்திரியிலே வந்து, அவனைக் களவாய்க் கொண்டுபோய், மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தானென்று ஜனங்களுக்குச்  சொல்லாதபடிக்கும், முந்தின எத்தைப்பார்க்கிலும் பிந்தின எத்து கொடிதாகாதபடிக்கும், நீர் மூன்றுநாள்வரைக்கும் கல்லறையைப் பத்திரப்படுத்தும்படி கட்டளையிடவேண்டும்" என்று சொல்லுகின்றார்கள். 

சிலுவையில் அறையவேண்டும் என்று சொன்னீர்கள் அறைந்துவிட்டேன்; கையையும் கழுவிவிட்டேன்; ஆனால், திரும்பவும் வந்து நிற்கிறார்களே என்று எண்ணிய பிலாத்து அவர்களை நோக்கி, உங்களுக்குக் காவல்சேவகர் உண்டே; போய், உங்களால் கூடியமட்டும் பத்திரப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லிவிட்டான். இதைக் கேட்டதும், அவர்கள் போய்க் கல்லுக்கு முத்திரைபோட்டு, காவல்வைத்து, கல்லறையைப் பத்திரப்படுத்தினார்கள் (மத்தேயு 27:63-66). இயேசு உயிர்த்தெழுந்துவிடக்கூடாது என்பதில் அவர்கள் அவ்வளவு வைராக்கியமாயிருந்தார்கள். இயேசு உயிரோடெழுந்துவிட்டால், அவர்களுடைய உபதேசம் வீணாகிவிடும், மனிதர்களின் வாழ்க்கை மாறிவிடும், அந்தச் செய்தி நித்திய ஜீவனைக் காட்டிவிடும் என்பதினால், அது நடைபெறாதபடிக்கு அவர்கள் கவனமாயிருந்தார்கள். இன்றைய நாட்களிலும், 'இயேசு உயிரோடிருக்கிறார்" என்ற செய்தியை சொல்லக்கூடாதபடிக்கே கூட்டங்களுக்குத் தடை விதிக்கிறார்கள். 

வட இந்தியாவில் 53 வருடங்களாக மிஷனரியாக வாழுகிறேன், துப்பாக்கிகளையும், மிரட்டல்களையும் நாங்கள் பார்த்தவர்கள்தான்; காரணம், 'இயேசு உயிரோடிருக்கிறார்". இதனை அவர்கள் சொல்லமுடியாது. அவர்களது தெய்வங்கள் எதுவும் உயிரோடு இல்லையே! எனவேதான், அன்றைக்கே, இயேசுவின் கல்லறையை முத்திரையிட்டு, காவலர்களை நிறுத்தி பாதுகாத்தார்கள். 

என்றபோதிலும், 'இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார்" என்ற செய்தியைக் கேட்ட ஸ்திரீகள் கல்லறையை விட்டுப் போகையில், காவல்சேவகரில் சிலர் நகரத்துக்குள்ளே வந்து, நடந்த யாவற்றையும் பிரதான ஆசாரியருக்கு அறிவித்து, மூப்பரோடே கூடிவந்து, ஆலோசனைபண்ணி, சேவகருக்கு வேண்டிய பணத்தைக் கொடுத்தார்கள் (மத். 28:11,12). உயிர்த்தெழுதலை மறைக்க அன்றைக்கே லஞ்சம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏனென்றால், உயிர்த்தெழுதலின் செய்தி அவர்களுக்கு வெடி வைப்பதைப் போன்றது. எனவே, உயிர்த்தெழுந்த இயேசுவை பிரசங்கித்த அப்போஸ்தலரைப் பிடித்து அவமானப்படுத்தி, அடித்து, அவருடைய நாமத்தையும் சொல்லக்கூடாது என்றும் அவரது உயிர்த்தெழுதலையும் அறிவிக்கக்கூடாது என்றும் அவர்களை பயமுறுத்தினார்கள். ஆனால், அவர்களோ புறப்பட்டுப் போய் எருசலேம் எங்கிலும் சுவிசேஷத்தை அறிவித்தார்கள்; நாமும் இதனையே செய்ய அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். இயேசுவோடு நாம் நடப்போமென்றால், இந்த தைரியம் நமக்கும் வந்துவிடும். 

ஜனங்கள் இயேசுவோடு நடக்காததினாலேயே, வாராவாரம், 'பயப்படாதே, பயப்படாதே" என்று போதகர் பிரசங்கிக்கவேண்டியதிருக்கிறது.  இயேசுவோடு நடப்போருக்கு பயம் இல்லையே! ஒருமுறை, சசராம் என்ற ஊரில் ஒரு கூட்டத்தில் நான் பிரசங்கித்துக்கொண்டிருந்தபோது, எனது சட்டையைப் பிடித்துக்கொண்டு இரண்டுபேர் இழுத்துக்கொண்டு சென்றார்கள். 'உனது தலை நாளைக்கு இருக்காது" என்று சொன்னான்.  அப்போது கூட்டத்தில் இருந்த ஒருவர், 'எதற்காக உங்க தலையைக் கேட்கிறான், தமிழ்நாட்டு ஆளு தலையை" என்று என்னிடத்தில் கேட்டபோது, 'அவன் தலைக்குள் இல்லாத ஒன்று, எனது தலைக்குள் இருக்கிறது; அதைக் கேட்கிறான்" என்று பதில் சொன்னேன் நான். 

அதுமாத்திரமல்ல, 'நாங்கள் நித்திரைபண்ணுகையில், அவனுடைய சீஷர்கள் இராத்திரியிலே வந்து, அவனைக் களவாய்க் கொண்டு போய்விட்டார்கள் என்று சொல்லுங்கள்" (மத். 28:13) என்று பொய் சொல்லவும் கற்றுக்கொடுக்கிறார்கள். பொய் சொல்லக் கற்றுக்கொடுப்பது யார்? அந்த நாளின் பிரதான ஆசாரியன் அதாவது அன்றைய நாளின் போப். பிரியமானவர்களே! இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை பிரகடனப்படுத்துவதில், இன்றைய கிறிஸ்தவம் தோற்றுவிட்டது. மேலும், இது தேசாதிபதிக்குக் கேள்வியானால், நாங்கள் அவரைச் சம்மதப்படுத்தி, உங்களைத் தப்புவிப்போம் என்று சொல்லுகின்றார்கள் (மத். 28:14). இன்றைய நாளில், மந்திரி இருக்கிறார் நாங்கள் பார்த்துக்கொள்ளுகிறோம் என்று சொல்லுவதைப் போல. அவ்வாறே, சேவகர்களும் பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு, தங்களுக்குப் போதிக்கப்பட்டபடியே செய்தார்கள். இந்தப் பேச்சு யூதருக்குள்ளே இந்நாள்வரைக்கும் பிரசித்தமாயிருக்கிறது (மத். 28:15). இவை அனைத்தும், உயிர்த்தெழுதலின் செய்தியை உலகத்திற்கு மறைப்பதற்காகவே. 

இயேசுவின் மார்பில் சாய்ந்துகொண்டு இறுதி இராப்போஜனம் எடுத்தவனும், 'ஆதிமுதல் இருந்ததும், நாங்கள் கேட்டதும், எங்கள் கண்களினாலே கண்டதும், நாங்கள் நோக்கிப்பார்த்ததும், எங்கள் கைகளினாலே தொட்டதுமாயிருக்கிற ஜீவவார்த்தையைக்குறித்து உங்களுக்கு அறிவிக்கிறோம்" (1யோவான் 1:1) என்று எழுதினவனுமாகிய  யோவான், தனது 92-வது வயதில், பத்மு தீவில் ரோம அரசாங்கத்தினால் அடைக்கப்பட்டிருந்தான். மற்ற சீஷர்கள் ஒவ்வொருவரையும் ஒவ்வொரு தேசத்தில் இரத்தசாட்சிகளாகக் கொன்றுவிட்டனர். ஆனால், யோவானை கொதிக்கிற எண்ணெய் இருக்கும் கொப்பரையில் போட்டபோதோ, அவன் அங்கேயும் எழுந்து நின்று, 'தேவன் அன்பாகவே இருக்கிறார்" என்று பிரசங்கம் பண்ணினான். அவனைக் கொல்ல முடியாததினால், பத்மு என்ற தீவில் கல்லுடைக்கும்படியாகப் போட்டது ரோம அரசாங்கம். ஒரு கைதி மற்ற கைதியைப் பார்க்க முடியாத அளவிற்கு, பகலின் பயங்கரமான வெயிலிலும் மற்றும் இரவின் பயங்கரமான குளிரிலும் கற்களை உடைக்கும்படியாக அவனை அங்கே வைத்திருந்தார்கள்.  

பத்மு தீவில் இருந்த அவனுக்கு, வருங் காலங்களைக் குறித்துப் பேசவேண்டுமென்று விரும்பிய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, அவனுடைய கண்களைத் திறந்து, அவனுக்குள் காட்சியளித்துச் சொன்ன முதல் வார்த்தை, 'மரித்தேன், ஆனாலும், இதோ, சதாகாலங்களிலும் உயிரோடிருக்கிறேன், ஆமென்; நான் மரணத்திற்கும் பாதாளத்திற்குமுரிய திறவுகோல்களை உடையவராயிருக்கிறேன்" (வெளி 1:18) என்பதே. மார்பில் இருந்தவனுக்கே, க~;டத்தில், பாடுகளில், பிரச்சனைகளில், உபத்திரவங்களில், கைதியாய் இருந்தவனுக்கே உற்சாகமூட்டக்கூடிய செய்தி 'உயிரோடிருக்கிறேன்" என்பதே.

திருடன் திருடவும் கொல்லவும் அழிக்கவும் வருகிறானேயன்றி வேறொன்றுக்கும் வரான். நானோ அவைகளுக்கு ஜீவன் உண்டாயிருக்கவும், அது பரிபூரணப்படவும் வந்தேன் (யோவா 10:10) என்றார் இயேசு. திருடனாகிய சாத்தான், சொத்துக்களை, பிள்ளைகளை, சமாதானத்தை, சுகத்தை, சௌக்கியத்தை, ஆரோக்கியத்தைத் திருடவும் அழிக்கவுமே வருகிறான்; ஆனால், உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரோ, நமக்கு ஜீவனைக் கொடுக்கிறவர். இயேசு இந்த உலகத்தில் வந்தபோது, ஏழை மனுவுருவை எடுத்தவராக நம்மைத் தேடிவந்தார். நமக்கு ஜீவன் கொடுப்பதற்காகத் தனது ஜீவனையே கொடுத்தவரை நாம் தள்ளிவிடக்கூடாதே! ஒருவேளை, பிறப்பினால் ஒரு பாரம்பரியக் கிறிஸ்தவனாக நீ வாழ்ந்துகொண்டிருக்கலாம். தாய் தகப்பனுக்காக, ஏதோ ஒரு கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையை நீ வாழ்ந்துகொண்டிருக்கலாம், மற்றவர்கள் உன்னை 'விசுவாசி" என்று பெயரிட்டு அழைக்கலாம்; என்றபோதிலும், குமாரன் இல்லாதவன் ஜீவன் இல்லாதவன். பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவே இன்றும் நம்மை அவர் வருந்தி அழைக்கிறார். அவர் நமக்காகச் செய்துமுடித்துவிட்ட காரியங்களை உள்ளான மனதோடு ஏற்றுக்கொண்டு, வாயினால் அறிக்கை செய்வோம்.

  ஏழை மனுவுருவை எடுத்த

இயேசு ராஜன் உன்னண்டை நிற்கிறார்

ஏற்றுக்கொள் அவரைத் தள்ளாதே

கைகளில் கால்களில் ஆணிகள் கடாவ

கடும் முள் முடி பொன் சிரசில் சூடிட

கந்தையும் நிந்தையும் வேதனையும் சகித்தார்

சொந்தமான இரத்தம் சிந்தினார் உனக்காய்

கனிவுடனே உன்னை அழைக்கிறாரே – ஏழை மனு

இன்னமும் தாமதம் உனக்கேன் மகனே

இன்ப இயேசுவண்டை எழுந்து வாராயோ

இந்த உலகம் தரக்கூடா சமாதானத்தை

இன்று உனக்கு தரக் காத்து நிற்கிறாரே

அண்ணல் இயேசு உன்னை அழைக்கிறாரே – ஏழை மனு

இந்த இயேசுவை சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்வதற்குத் தடையாயிருப்பவைகளைத் தள்ளிவிட்டு, பாவங்களைத் தள்ளிவிட்டு, ஜீவாதிபதியை நோக்கி ஓடிவருவோமென்றால், வாழ்க்கையில் அவரை ஏற்றுக்கொள்வோமானால், மற்றவர்களுக்கும் அவரை அறிவிப்போமானால், நம்மையும் மற்றவர்களையும் நித்திய ஜீவனின் சுதந்தரவாளிகளாக மாற்றிக்கொள்ள முடியும். 

உயிர்த்தெழுதல் ஆணி வேராயிராவிட்டால் 

நம் விசுவாசம் அது வீணாயிருந்திருக்கும்

உபத்திரவத்திலும் உற்சாகத்தின் செய்தியதுதான் 

நம்மை அனுதினம் அவருடன் வாழவைக்கும்

பாவத்தில் வாழ்பவர் உயிரிருந்தும் மரித்தோரே

மரணபய மிருந்தாலும் மறுவுலகவர்க் கில்லையே

நியாயத்தீர்ப்பு நாளிலே உயிரோடவரெழுந்தாலும்

நீதிபதி தீர்ப்பிலே பாதாளத்தில் கிடப்பாரே

பரிசுத்தம் ஆனோர்க்கு மரணமும் நித்திரையே

பாடுகளும், பிரச்சனையும் பாடலாயவர் வாயினிலே

பாதாளமும் வேதாளமும் கையாள முடியாதே

பரிகரிக்கப்படும் சத்துரு மரணம் அவர் வாழ்க்கையிலே

திறவுகோல்களை இனி திருடன் பறிக்க இயலாதே

திரும்ப அவர் வருவதையும் தடுக்க இனி முடியாதே

உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்து பலமாய் ரூபிக்கப்பட்டவர்

பரமவாசலைத் திறந்தார் பிதாவுடன் நமைச் சோக்கவே

சத்தமிட்டுச் சொல்வோரை சத்துருவும் எதிர்ப்பர்

சங்கிலியால் கட்டி சித்திரவதையுங் கொடுப்பர் - ஆனால்

சத்தியம் அடக்காது சத்துருவின் கொடுமையால்

சத்தமிடு தெருவில் சித்தமதை முடித்திடவே

                                                                                அன்பரின் அறுவடைப் பணியில்

                                                                        அன்பு சகோ. D. அகஸ்டின் ஜெபக்குமார்